
આ અધ્યાયમાં ઈશ્વર દેવીને તત્ત્વોપદેશરૂપે કહે છે અને વિશ્વકર્મા દ્વારા પ્રતિષ્ઠિત એક વિશેષ લિંગના દર્શન માટે માર્ગદર્શન આપે છે. આ મહાપ્રભાવશાળી લિંગ મોક્ષસ્વામિનના ઉત્તર તરફ આવેલું જણાવાયું છે અને ‘પાંચ ધનુષ’ જેટલા માપમાં તેનું સ્થાન નિશ્ચિત કરીને યાત્રાક્રમની ચોકસાઈ દર્શાવવામાં આવી છે. દર્શનકેન્દ્રિત ફલશ્રુતિ મુજબ—જે મનુષ્ય શ્રદ્ધાપૂર્વક તે લિંગનું સમ્યક દર્શન કરે છે, તેને તીર્થયાત્રાનું ફળ પ્રાપ્ત થાય છે; અને વાચિક તથા માનસિક પાપો તે દર્શનથી નાશ પામે છે. અંતે કોલોફોનમાં આ અધ્યાયને સ્કંદમહાપુરાણના 81,000 શ્લોકોના સંકલનમાં, પ્રભાસ ખંડના પ્રથમ પ્રભાસક્ષેત્રમાહાત્મ્યમાં ‘વિશ્વકર્મેશ્વર-માહાત્મ્ય’ તરીકે નિર્દિષ્ટ કરવામાં આવ્યો છે.
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि विश्वकर्मप्रतिष्ठितम् । लिंगं महाप्रभावं हि मोक्षस्वामिन उत्तरे
ઈશ્વરે કહ્યું—ત્યારબાદ, હે મહાદેવી, મોક્ષસ્વામીના ઉત્તરે સ્થિત વિશ્વકર્મા દ્વારા પ્રતિષ્ઠિત તે મહાપ્રભાવશાળી લિંગ પાસે જવું જોઈએ।
Verse 2
धनुषां पंचके देवि स्थितं पातकनाशनम्
હે દેવી, તે સ્થાન પાંચ ધનુષના અંતરે સ્થિત છે અને પાપનો નાશ કરનારું છે।
Verse 3
तं दृष्ट्वा मानवः सम्यग्यात्राफलमवाप्नुयात् । वाचिकं मानसं पापं दर्शनात्तस्य नश्यति
તેમનું દર્શન કરવાથી મનુષ્ય નિશ્ચયે યાત્રાનું પૂર્ણ ફળ પામે છે; અને તે દર્શનથી વાણી તથા મનના પાપ નાશ પામે છે।
Verse 192
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये विश्वकर्मेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विनवत्युत्तरशततमोऽध्यायः
આ રીતે શ્રી સ્કંદ મહાપુરાણની એકાશીતિસાહસ્રી સંહિતાના સાતમા પ્રભાસખંડના પ્રથમ પ્રભાસક્ષેત્રમાહાત્મ્યમાં ‘વિશ્વકર્મેશ્વર-માહાત્મ્ય-વર્ણન’ નામનો એકસો બાણુંમો અધ્યાય સમાપ્ત થયો।