
અધ્યાય ૧૮૯ પ્રભાસક્ષેત્રમાં એક નિશ્ચિત તીર્થનું સંક્ષિપ્ત, સ્થાન-વિશેષ આધારિત તત્ત્વવર્ણન કરે છે. ઈશ્વર પશ્ચિમ દિશામાં “ઘણું દૂર નહીં” એવા સ્થાને આવેલા દેવાલય-સમૂહનો ઉલ્લેખ કરે છે, જ્યાં ચંડિકા અને કર્મમોટી દેવી સાથે વિરાજે છે અને કરોડ-સંયુક્ત યોગિનીઓની વિશાળ સભા તે સ્થાનને આવરી લે છે. આ સ્થળને પીઠત્રય તરીકે—આદિ, ત્રિલોકમાં પૂજિત—વર્ણવીને, સ્થાનિક હોવા છતાં સર્વત્ર માન્ય મહિમા સ્થાપે છે. વિધિ મુજબ નવમી તિથિએ દેવીપીઠ અને યોગિની-સન્નિધિનું સંપૂર્ણ પૂજન કરવું. ફલશ્રુતિ સ્પષ્ટ છે—સાધક સર્વ ઇચ્છિત ફળ પ્રાપ્ત કરે છે અને સ્વર્ગમાં દિવ્ય સ્ત્રીઓને પ્રિય બને છે; એટલે યોગ્ય કાળ-સ્થળે કરેલી ઉપાસનાથી સ્વર્ગ્ય પુણ્ય અને શુભ ફળની વૃદ્ધિ થાય છે.
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्यैव पश्चिमे भागे नातिदूरे व्यवस्थितम् । चण्डिका कर्ममोटी च योगिनी कोटिसंयुता । पीठत्रयं महादेवि आद्यं त्रैलोक्यवन्दितम्
ઈશ્વરે કહ્યું—તેના જ પશ્ચિમ ભાગમાં, બહુ દૂર નહીં, ચંડિકા, કર્મમોટી અને કરોડો શક્તિઓથી સંયુક્ત યોગિની સહિત એક પવિત્ર પીઠ સ્થિત છે. હે મહાદેવી, આ પીઠત્રય છે; તેમાંનું આદ્ય પીઠ ત્રિલોકમાં વંદિત છે।
Verse 2
नवम्यां तत्र संपूज्य देवीपीठं च योगिनीम् । स सर्वान्प्राप्नुयात्कामान्भवेत्स्वर्गांगनाप्रियः
નવમીના દિવસે ત્યાં દેવીપીઠ અને યોગિનીનું વિધિપૂર્વક પૂજન કરનાર સર્વ કામનાઓ પ્રાપ્ત કરે છે અને સ્વર્ગની અપ્સરાઓનો પ્રિય બને છે.
Verse 189
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासज्ञेत्रमाहात्म्ये कर्ममोटीमाहात्म्यवर्णनंनामैकोननवत्युत्तरशततमोऽध्यायः
આ રીતે શ્રી સ્કંદ મહાપુરાણની એક્યાસી હજાર શ્લોકોની સંહિતામાં, સાતમા પ્રભાસખંડના પ્રથમ ‘પ્રભાસક્ષેત્રમાહાત્મ્ય’ વિભાગમાં ‘કર્મમોટી-માહાત્મ્ય-વર્ણન’ નામનો એકસો નેવ્યાસીમો અધ્યાય સમાપ્ત થયો.