
આ અધ્યાયમાં પ્રભાસ-ક્ષેત્રની અંદર સંક્ષિપ્ત યાત્રા-નિર્દેશ આપવામાં આવ્યો છે. ઈશ્વર દેવીને કહે છે કે આદી-પ્રભાસથી ત્રણ ધનુષ્ય-પ્રમાણ અંતરે ધરતી પર ‘રુદ્રેશ્વર’ નામનું સ્વયંભૂ લિંગ પ્રતિષ્ઠિત છે; ત્યાં જઈ તેનું દર્શન અને પૂજન કરવું જોઈએ। પછી સ્થળ-માહાત્મ્યનું કારણ જણાવાય છે—રુદ્ર ધ્યાનસ્થ થઈ પોતાનું જ તેજ ત્યાં સ્થાપિત/નિવેશિત કરે છે; તેથી આ તીર્થ માનવ-નિર્મિત નહીં, દૈવી સાન્નિધ્યથી પવિત્ર છે। અંતે ફલશ્રુતિ—રુદ્રેશ્વરના દર્શન-પૂજનથી સર્વ પાપોનો નાશ થાય છે અને ભક્તને ઇચ્છિત ફળ તથા સર્વ કામનાઓ પ્રાપ્ત થાય છે।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तत्र स्थाने तु संस्थितम् । रुद्रेश्वरेतिनामानं स्वयंभूतं धरातले
ઈશ્વરે કહ્યું—હે મહાદેવી, ત્યાર પછી ધરાતલ પર ‘રુદ્રેશ્વર’ નામે સ્વયંભૂ પવિત્ર સન્નિધાન જ્યાં સ્થિત છે, તે સ્થાન તરફ જવું જોઈએ।
Verse 2
आदिप्रभासात्पुरतो धनुषां त्रितये स्थितम् । रुद्रेण ध्यानमास्थाय स्वं तेजस्तत्र योजितम्
આદી-પ્રભાસના સમક્ષ ત્રણ ધનુષ્ય જેટલા અંતરે તે સ્થિત છે; ત્યાં રુદ્રે ધ્યાન ધારણ કરીને પોતાનું દિવ્ય તેજ સ્થાપિત કર્યું।
Verse 3
ततो रुद्रेश्वरंनाम सर्वपातकनाशनम् । तं दृष्ट्वा पूजयित्वा च सर्वान्कामानवाप्नुयात्
અતએવ તેનું નામ ‘રુદ્રેશ્વર’—સર્વ પાતકોનો નાશ કરનાર. તેનું દર્શન કરીને અને પૂજન કરીને સર્વ કામનાઓ પ્રાપ્ત થાય છે।
Verse 188
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये रुद्रेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टाशीत्युत्तरशततमोऽध्यायः
આ રીતે શ્રી સ્કંદ મહાપુરાણની એક્યાસી હજાર શ્લોકોની સંહિતામાં, સાતમા પ્રભાસખંડના પ્રથમ પ્રભાસક્ષેત્રમાહાત્મ્યમાં ‘રુદ્રેશ્વરમાહાત્મ્યવર્ણન’ નામનો એકસો અઠ્ઠ્યાસી અધ્યાય સમાપ્ત થયો।