Adhyaya 184

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि मंकीश्वरमनुत्तमम् । त्रिसंगमसमीपस्थं सर्वपातकनाशनम्

ઈશ્વરે કહ્યું—ત્યારબાદ, હે મહાદેવી, ત્રિસંગમની નજીક સ્થિત, સર્વ પાતકોનો નાશ કરનાર અનુત્તમ મંકીશ્વર પાસે જવું જોઈએ।

Verse 2

मंकीनाम ऋषिः पूर्वमासीत्स तपतां वरः । स च ज्ञात्वा महाक्षेत्रं प्रभासं शंकरप्रियम्

પૂર્વકાળે મંકી નામના એક ઋષિ હતા, તપસ્વીઓમાં શ્રેષ્ઠ; અને તેમણે પ્રભાસને શંકરપ્રિય મહાક્ષેત્ર તરીકે જાણી।

Verse 3

अतपद्वै तपो घोरं कन्दमूलफलाशनः । वर्षाणामयुतं साग्रं प्रतिष्ठाप्य महेश्वरम्

કંદમૂળ-ફળનો આહાર કરીને તેણે ઘોર તપ કર્યું; અને દસ હજારથી થોડા વધુ વર્ષો સુધી ત્યાં મહેશ્વરને પ્રતિષ્ઠાપિત કરીને આરાધના કરી।

Verse 4

ततस्तुष्टो महादेवो ददौ प्रीतो वरं तदा । स वव्रे यदि तुष्टोऽसि अस्मिन्स्थाने स्थितो भव

ત્યારે પ્રસન્ન મહાદેવે આનંદપૂર્વક વર આપ્યો. ઋષિએ વર માગ્યો—“જો તમે સંતોષ પામ્યા હો, તો આ જ સ્થાને પ્રતિષ્ઠિત રહી નિવાસ કરો.”

Verse 5

मन्नामांकितलिंगस्तु वस कल्पायुतायुतम् । एवमस्त्वित्यथेत्युक्त्वा तत्रैवान्तरधीयत

“મારા નામથી અંકિત આ લિંગ અયુત-અયુત કલ્પો સુધી વસે.” ‘એવમસ્તુ’—“તથાસ્તુ”—કહીને તેઓ ત્યાં જ અંતર્ધાન થયા.

Verse 6

तदाप्रभृति तल्लिंगं मंकीश्वरमिति श्रुतम् । माघे मासे त्रयोदश्यां चतुर्दश्यामथापि वा

ત્યાંથી તે લિંગ ‘મંકીશ્વર’ નામે પ્રસિદ્ધ થયું. માઘ માસમાં ત્રયોદશી અથવા ચતુર્દશીએ પણ,

Verse 7

पूज्याः पंचोपचारेण प्राप्नुयादीप्सितं फलम् । गोदानं तत्र वै देयं सम्यग्यात्राफलेप्सुभिः

પંચોપચારથી પૂજન કરવું જોઈએ; તેથી ઇચ્છિત ફળ મળે છે. અને જે સંપૂર્ણ યાત્રાફળ ઇચ્છે, તેણે ત્યાં નિશ્ચયે ગોદાન કરવું જોઈએ.

Verse 184

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मंकीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुरशीत्युत्तरशततमोऽध्यायः

આ રીતે શ્રીસ્કંદ મહાપુરાણની એકાશીતી-સાહસ્રી સંહિતાના સાતમા પ્રભાસખંડના પ્રથમ ‘પ્રભાસક્ષેત્ર-માહાત્મ્ય’ વિભાગમાં ‘મંકીશ્વર-માહાત્મ્ય-વર્ણન’ નામનો ૧૮૪મો અધ્યાય સમાપ્ત થયો.