Adhyaya 177
આ અધ્યાયમાં ઈશ્વર દેવીને સંક્ષેપમાં શૈવ તત્ત્વની જાણ કરે છે. તેઓ પ્રભાસક્ષેત્રની પૂર્વ દિશામાં, પૂર્વે ઘોર તપસ્યા કરીને સિદ્ધિ પ્રાપ્ત કરી ઊંચા સ્થાને પ્રતિષ્ઠિત એવા મૂર્તિમાન લકુલીશનું સ્થાન દર્શાવે છે અને કહે છે કે આ તીર્થ ખાસ પાપ-શમન તથા શુદ્ધિ માટે અભિમુખ છે. પછી કાળવિશેષ જણાવાય છે—કાર્ત્તિકીમાં, ખાસ કરીને કૃત્તિકા-યોગ સમયે જે શ્રદ્ધાથી પૂજન કરે છે તેને અસાધારણ માન્યતા મળે છે. એવો ઉપાસક દેવો અને અસુરો સહિત સર્વ જીવવર્ગોમાં સન્માનયોગ્ય બને છે. અંતે સ્કંદપુરાણના પ્રભાસખંડ અને પ્રભાસક્ષેત્રમાહાત્મ્ય વિભાગમાં અધ્યાયસમાપ્તિનો કોલોફન આપવામાં આવ્યો છે.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्यैव पूर्वदिग्भागे लकुलीशस्तु मूर्तिमान् । स्वयं तिष्ठति देवेशि कृत्वा घोरं तपः पुरा
ઈશ્વરે કહ્યું—હે દેવેશિ! તેના જ પૂર્વ દિશાભાગમાં લકુલીશ મૂર્તિમાન થઈ સ્વયં સ્થિત છે; જેમણે પૂર્વે ઘોર તપ કર્યું હતું.
Verse 2
संस्थितः पापशमने तत्र स्थाने स्थलोपरि । कार्तिक्यां कृत्तिकायोगे यस्तं पूजयते नरः
તે ત્યાં તે પવિત્ર સ્થાને પાપશમન માટે સ્થિત છે; કાર્તિક માસમાં કૃત્તિકા-યોગે જે મનુષ્ય તેનું પૂજન કરે છે,
Verse 3
स पूज्यते महादेवि सर्वैरपि सुरासुरैः
એ મનુષ્ય, હે મહાદેવી, દેવો અને અસુરો સહિત સર્વે દ્વારા પૂજિત અને સન્માનિત થાય છે.
Verse 177
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये लकुलीशमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तसप्तत्युत्तरशततमो ऽध्यायः
આ રીતે શ્રી સ્કંદ મહાપુરાણની એકાશી-સહસ્રી સંહિતામાં, સાતમા પ્રભાસખંડના પ્રથમ ‘પ્રભાસક્ષેત્ર-માહાત્મ્ય’માં ‘લકુલીશ-માહાત્મ્ય-વર્ણન’ નામનો એકસો સત્તોતેરમો અધ્યાય સમાપ્ત થયો।