Adhyaya 161

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तस्य दक्षिणतः स्थितम् । ईशाने लक्ष्मणेशाच्च धनुषां षोडशे प्रिये

ઈશ્વરે કહ્યું—હે મહાદેવી! ત્યારબાદ તેના દક્ષિણ તરફ સ્થિત તે સ્થાન પર જવું જોઈએ. પ્રિયે! તે ઈશાન (ઉત્તર-પૂર્વ) દિશામાં લક્ષ્મણેશથી સોળ ધનુષ જેટલા અંતરે છે.

Verse 2

अनन्तेश्वरनामानमनन्तेन प्रतिष्ठितम् । नागराजेन देवेशि ज्ञात्वा क्षेत्रं तु पावनम्

આ ‘અનંતેશ્વર’ નામે પ્રસિદ્ધ છે અને અનંતે જ તેની પ્રતિષ્ઠા કરી છે. હે દેવેશી, નાગરાજે આ ક્ષેત્રને ઓળખીને તેને પરમ પાવન માન્યું છે.

Verse 3

यस्तु तं पूजयेद्देवि पंचम्यां फाल्गुने सिते । पञ्चोपचारविधिना जिताहारो जितेन्द्रियः

હે દેવી, ફાલ્ગુન શુક્લ પક્ષની પંચમીએ જે જીતાહાર અને જીતેન્દ્રિય બની પંચોપચારવિધિથી તેમનું પૂજન કરે છે.

Verse 4

न तं दशंति फणिनो दश वर्षाणि पंच च । विषं न क्रमते देवि देहे त्वचरमेव वा

પંદર વર્ષ સુધી સર્પો તેને દંશતા નથી; હે દેવી, તેના દેહમાં વિષ અસર કરતું નથી, જરાય ફેલાતું નથી.

Verse 5

तस्मात्तं पूजयेद्यत्नात्पंचम्यां च विशेषतः

અતએવ પ્રયત્નપૂર્વક તેમનું પૂજન કરવું જોઈએ—વિશેષ કરીને પંચમીના દિવસે.

Verse 6

तत्रानंतव्रतं कार्यं मधुपायससंयुतम् । पायसं मधुसंयुक्तं देयं विप्राय भोजनम्

ત્યાં મધુ મિશ્રિત પાયસ સાથે અનંત-વ્રત કરવું જોઈએ; અને મધુયુક્ત પાયસ બ્રાહ્મણને ભોજન-દાનરૂપે અર્પણ કરવું જોઈએ.

Verse 161

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्येऽनन्तेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकषष्ट्युत्तरशततमोऽध्यायः

આ રીતે શ્રીસ્કંદ મહાપુરાણની એકાશી હજાર શ્લોકોની સંહિતામાં, સાતમા પ્રભાસખંડના પ્રથમ પ્રભાસક્ષેત્રમાહાત્મ્યમાં ‘અનંતેશ્વરમાહાત્મ્યવર્ણન’ નામનો એકસો એકસઠમો અધ્યાય સમાપ્ત થયો।