Adhyaya 157
ઈશ્વર મહાદેવીને સંબોધીને શુભ સત્યભામેશ્વર તીર્થ તરફ યાત્રાનો ઉપદેશ આપે છે. રત્નેશ્વરથી દક્ષિણ દિશામાં એક ધનુષ્યમાત્ર અંતરે આ મંદિર સ્થિત છે એમ કહી, તેને સર્વ-પાપ-પ્રશમન કરનારું ગણાવે છે. તેની સ્થાપના શ્રીકૃષ્ણની રૂપ–ઔદાર્યથી યુક્ત પત્ની સત્યભામાએ કરી હતી—એવું વર્ણન છે. આ વૈષ્ણવ-સંબંધિત સ્થાને સ્નાનને પાતક-નાશક કહેવામાં આવ્યું છે. માઘ માસની તૃતીયા તિથિએ સ્ત્રી-પુરુષ સૌએ ભક્તિપૂર્વક પૂજા કરવી; તેથી પાપમુક્તિ મળે—એવો કાલવિધિ આપવામાં આવ્યો છે. ફળશ્રુતિમાં દુર્ભાગ્ય, શોક, દુઃખ અને વિઘ્નોથી પીડિત લોકો પણ અહીંના પ્રભાવથી મુક્ત થાય છે અને ‘સત્યભામાન્વિત’ બની સત્યભામાની પાવન પ્રતિષ્ઠા સાથે જોડાય છે—એવું જણાવે છે.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि सत्यभामेश्वरं शुभम् । रत्नेश्वराद्दक्षिणे तु धनुषांतरमास्थितम्
ઈશ્વરે કહ્યું—હે મહાદેવી! ત્યારબાદ શુભ સત્યભામેશ્વર પાસે જવું; તે રત્નેશ્વરથી દક્ષિણ તરફ એક ધનુષ-પ્રમાણ અંતરે સ્થિત છે.
Verse 2
सर्वपापप्रशमनं स्थापितं सत्यभामया । कृष्णस्य कान्तया देवि रूपौदार्यसमेतया
હે દેવી! સર્વ પાપોનું શમન કરનારું તે પવિત્ર સ્થાન સત્યભામાએ સ્થાપ્યું—શ્રીકૃષ્ણની પ્રિયા, રૂપ અને ઔદાર્યથી યુક્ત।
Verse 3
स्नात्वा तद्वैष्णवं स्थानं नृणां पातकनाशनम्
તે વૈષ્ણવ તીર્થસ્થાને સ્નાન કરવાથી મનુષ્યોનાં પાપો નાશ પામે છે.
Verse 4
माघे मासि तृतीयायां नारी वा पुरुषोऽपि वा । यस्तं पूजयते भक्त्या स मुक्तः पातकैर्भवेत्
માઘ માસની તૃતીયા તિથિએ—સ્ત્રી હોય કે પુરુષ—જે ભક્તિપૂર્વક તેમનું પૂજન કરે તે પાપોથી મુક્ત થાય છે.
Verse 5
दौर्भाग्यदुःखशोकेभ्यस्तथा विघ्नैश्च दुःखितः । मुच्यते नात्र संदेहः सत्यभामान्वितो भवेत्
દુર્ભાગ્ય, દુઃખ, શોક તથા વિઘ્નોથી પીડિત મનુષ્ય તેમાંથી મુક્ત થાય છે—અત્રે સંશય નથી—અને સત્યભામાની કૃપા-સંગતિ પ્રાપ્ત કરે છે.
Verse 157
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये सत्यभामेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तपञ्चाशदुत्तरशततमोऽध्यायः
આ રીતે શ્રી સ્કંદ મહાપુરાણની એકાશી સહસ્ર શ્લોકોની સંહિતામાં, સાતમા પ્રભાસખંડના પ્રથમ પ્રભાસક્ષેત્રમાહાત્મ્યમાં “સત્યભામેશ્વર-માહાત્મ્ય-વર્ણન” નામનો ૧૫૭મો અધ્યાય સમાપ્ત થયો।