Adhyaya 151

Verse 1

ईश्वर उवाच । तस्यैव दक्षिणे भागे तृतीयो भैरवः स्थित । ब्रह्मकुण्डसमीपे तु सावित्र्या संप्रतिष्ठितः

ઈશ્વરે કહ્યું—એ જ સ્થાનના દક્ષિણ ભાગે તૃતીય ભૈરવ સ્થિત છે. બ્રહ્મકુંડની નજીક તેને સાવિત્રી દ્વારા વિધિપૂર્વક પ્રતિષ્ઠિત કરવામાં આવ્યો।

Verse 2

आराध्य तत्र देवेशं देवानां प्रपितामहम् । वायुभक्षा निराहारा तोषयामास शंकरम्

ત્યાં દેવેશ, દેવોના પ્રપિતામહનું આરાધન કરીને, વાયુભક્ષી અને નિરાહાર રહી સાવિત્રીએ શંકરને પ્રસન્ન કર્યા।

Verse 3

तुष्टः प्राहेश्वरो देवि शंकरस्तां वराननाम्

હે દેવી! પ્રસન્ન થઈ પરમેશ્વર શંકરે તે સુમુખી (સાવિત્રી)ને કહ્યું।

Verse 4

योऽस्मिन्कुंडे नरः स्नात्वा मल्लिंगं पूजयिष्यति । पौर्णमास्यां विधानेन गन्धपुष्पादिभिः क्रमात्

જે મનુષ્ય આ કુંડમાં સ્નાન કરીને, પૂર્ણિમાના દિવસે વિધાન મુજબ ક્રમશઃ ગંધ, પુષ્પ વગેરે દ્વારા મારા લિંગની પૂજા કરશે—

Verse 5

दास्यं तस्य वरा निष्टान्मनसाऽभीसिताञ्छुभान्

હું તેને ઉત્તમ વરદાન આપિશ—હૃદયમાં ઇચ્છિત શુભ આશીર્વાદો દૃઢપણે સિદ્ધ થશે।

Verse 6

महापातकयुक्तोऽपि मुक्तो भवति पातकैः । सर्वकामसमृद्धात्मा स भूयाद्वृषभध्वजः

મહાપાતકોથી યુક્ત હોવા છતાં તે પાપોથી મુક્ત થાય છે. સર્વકામ-સમૃદ્ધ બની તે વૃષભધ્વજ (શિવ) ભાવને પામે છે।

Verse 7

इत्येवमुक्त्वा देवेशि ततोऽन्तर्धानमागतः । सावित्री ब्रह्मलोके तु गता संस्थाप्य शंकरम्

હે દેવેશી! આમ કહી તે પછી અંતર્ધાન થયો. અને સાવિત્રી શંકરને સ્થાપીને બ્રહ્મલોકમાં ગઈ।

Verse 8

इति संक्षेपतः प्रोक्तं सावित्रीशमहोदयम् । शृणुयाद्यस्तु मतिमान्स मुक्तः पातकैर्भवेत्

આ રીતે સંક્ષેપમાં સાવિત્રીશનો મહાન ઉદય કહ્યો. જે વિવેકી તેને સાંભળે તે પાપોથી મુક્ત થાય છે।

Verse 151

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ब्रह्मकुण्डमाहात्म्ये सावित्रीश्वरभैरवमाहात्म्यवर्णनंनामैकपंचाशदुत्तरशततमोऽध्यायः

આ રીતે શ્રી સ્કંદ મહાપુરાણની એકાશીતી-સાહસ્રી સંહિતામાં, સાતમા પ્રભાસખંડમાં, પ્રથમ પ્રભાસક્ષેત્રમાહાત્મ્યના બ્રહ્મકુંડમાહાત્મ્યમાં ‘સાવિત્રીશ્વર-ભૈરવ-માહાત્મ્યવર્ણન’ નામે એકસો એકાવનમો અધ્યાય સમાપ્ત થયો।