Adhyaya 127

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि क्षेमेश्वरमनुत्तमम् । तस्मादुत्तरकोणस्थं कपालेशाग्निगोचरे

ઈશ્વરે કહ્યું—હે મહાદેવી, ત્યાર પછી અનુત્તમ ક્ષેમેશ્વર પાસે જવું જોઈએ. ત્યાંથી તે ઉત્તર ખૂણે, કપાલેશ અને અગ્નિના ગોચરમાં (દૃષ્ટિપરિસરમાં) સ્થિત છે.

Verse 2

धनुषां पंचदशके कपालेश्वरतः स्थितम् । लिंगं महाप्रभावं हि सर्वपातकनाशनम्

કપાલેશ્વરથી પંદર ધનુષના અંતરે મહાપ્રભાવશાળી લિંગ સ્થિત છે; તે સર્વ મહાપાતકોનો નાશ કરનાર છે.

Verse 3

क्षेममूर्तिः पुरा राजा बभूव स महाबलः । तेन तत्र तपस्तप्तं चिरकालं महात्मना

પૂર્વકાળે ક્ષેમમૂર્તિ નામે મહાબળવાન રાજા થયો. તે મહાત્માએ ત્યાં દીર્ઘકાળ તપ કર્યું.

Verse 4

ततः संस्थापितं लिंगं भक्त्या भावितचेतसा । तद्दृष्ट्वा क्षेममायाति कार्यं क्षेमेण सिद्ध्यति

પછી ભક્તિભાવથી ભાવિત ચિત્તે તેણે લિંગની સ્થાપના કરી. તેનું દર્શન કરતાં ક્ષેમ પ્રાપ્ત થાય છે અને કાર્ય કલ્યાણથી સિદ્ધ થાય છે.

Verse 5

सर्वकामसमृद्धात्मा भूया ज्जन्मनिजन्मनि । एवं क्षेमेश्वरं लिंगं ख्यातं पातकनाशनम्

માનવ જન્મે જન્મે સર્વ કામનાઓથી સમૃદ્ધ બને. આ રીતે ક્ષેમેશ્વર લિંગ પાતકનાશક તરીકે પ્રસિદ્ધ છે.

Verse 6

सर्वकामप्रदं नृणां श्रुतं सौभाग्यदायकम् । दर्शनेनापि तस्यापि गोशतस्य फलं स्मृतम्

આ મનુષ્યોને સર્વ કામનાઓ આપનાર અને સૌભાગ્ય દેનાર તરીકે શ્રુત છે. તેના માત્ર દર્શનથી પણ સો ગાયોના દાનનું ફળ સ્મૃત છે.

Verse 7

तस्मात्क्षेत्रफलाकांक्षी नित्यं तल्लिंगमाश्रयेत्

અતએવ ક્ષેત્રફળની ઇચ્છા ધરાવનારએ સદા તે લિંગનું શરણ લેવું જોઈએ।

Verse 127

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये क्षेमंकरेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तविंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः

આ રીતે શ્રી સ્કાંદ મહાપુરાણની એકાશીતિસાહસ્રી સંહિતાના સાતમા પ્રભાસખંડના પ્રથમ ‘પ્રભાસક્ષેત્રમાહાત્મ્ય’ વિભાગમાં ‘ક્ષેમંકરેશ્વરમાહાત્મ્યવર્ણન’ નામનો ૧૨૭મો અધ્યાય સમાપ્ત થયો।