Adhyaya 121

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि रामेश्वरमनुत्तमम् । जामदग्न्येन रामेण स्वयं तत्र प्रतिष्ठितम्

ઈશ્વરે કહ્યું—હે મહાદેવી! ત્યારબાદ અનુત્તમ રામેશ્વર પાસે જવું જોઈએ; જમદગ્ન્ય રામે સ્વયં ત્યાં તેની પ્રતિષ્ઠા કરી છે।

Verse 2

गोपीश्वराच्च वायव्ये धनुषां त्रिंशकेऽन्तरे । स्थितं महाप्रभावं हि लिंगं पातकनाशनम्

ગોપીશ્વરથી વાયવ્ય દિશામાં, ત્રીસ ધનુષના અંતરે, મહાપ્રભાવશાળી પાતકનાશક શિવલિંગ સ્થિત છે।

Verse 3

यदा रामेण देवेशि जमदग्निसुतेन वै । कृतो मातृवधो घोरः पितुराज्ञानुवर्तिना

હે દેવેશી! જ્યારે જમદગ્નિ-પુત્ર રામે પિતાની આજ્ઞાનું અનુસરણ કરીને ભયંકર માતૃવધ કર્યો,

Verse 4

तदा मनसि संतापं कृत्वा निर्वेदमागतः । ततः प्रसन्नतां यातो जमदग्निर्महातपाः

ત્યારે મનમાં સંતાપ ધારણ કરીને તે વૈરાગ્યસભર પશ્ચાત્તાપને પામ્યો; ત્યારબાદ મહાતપસ્વી જમદગ્નિ પ્રસન્ન અને શાંત થયા।

Verse 5

ददौ वरं ततस्तुष्टो रेणुकायाश्च जीवितम् । एवं यद्यपि सा तत्र जीविता वरवर्णिनी

ત્યારે પ્રસન્ન થઈ તેણે રેણુકાને જીવનનો વર આપ્યો. આ રીતે ત્યાં તે શ્રેષ્ઠવર્ણા દેવી યદ્યપિ પુનર્જીવિત થઈ.

Verse 6

तथापि सघृणो देवि जामदग्न्यो महाप्रभः । प्रभासं क्षेत्रमासाद्य तपश्चक्रे ततोऽद्भुतम्

તથાપિ, હે દેવી, કરુણામય મહાપ્રભુ જામદગ્ન્ય પ્રભાસક્ષેત્રે આવી ત્યાં અદ્ભુત તપ કર્યું.

Verse 7

प्रतिष्ठाप्य महादेवं शंकरं लोकशंकरम् । दिव्यं वर्षशतं साग्रं ततस्तुष्टो महेश्वरः

લોકમંગલકારી શંકર મહાદેવની પ્રતિષ્ઠા કરીને તેણે સાગ્ર સો દિવ્ય વર્ષ તપ કર્યું; ત્યાર પછી મહેશ્વર પ્રસન્ન થયા.

Verse 8

ददौ तस्येप्सितं सर्वं स्वयं तत्रैव संस्थितः । ततः कृतार्थतां प्राप्तो जामदग्न्यो महाऋषिः

તેણે તેને ઇચ્છિત સર્વ આપ્યું અને પોતે પણ ત્યાં જ સ્થિત રહ્યો. ત્યારબાદ મહર્ષિ જામદગ્ન્ય કૃતાર્થ થયા.

Verse 9

त्रिःसप्तकृत्वः पृथिवीं जित्वा हत्वा च क्षत्रियान् । कृत्वा पंचनदं तत्र कुरुक्षेत्रे महामनाः

એકવીસ વાર પૃથ્વી જીતીને અને ક્ષત્રિયોને હણીને, તે મહામનાએ કુરુક્ષેત્રમાં ત્યાં પંચનદ રચ્યો.

Verse 10

रक्तैः संपूर्णतां नीत्वा क्षत्रियाणां वरानने । आनृण्यं समनु प्राप्तः पितॄणां यो महाबलः

હે વરાનને! ક્ષત્રિયોના રક્તથી તેને પૂર્ણ કરીને તે મહાબલી પિતૃઋણથી મુક્ત થયો.

Verse 11

एवं क्षत्त्रान्तकं कृत्वा दत्त्वा विप्रेषु मेदिनीम् । कृतार्थतामनुप्राप्तस्त्रैलोक्ये ख्यातपौरुषः

આ રીતે ક્ષત્રિયાંતક બની અને ધરતીને વિપ્રોને દાન આપી તે કૃતાર્થ થયો; તેનું પૌરુષ ત્રિલોકમાં પ્રસિદ્ધ થયું.

Verse 12

तेन तत्स्थापितं लिंगं क्षेत्रे प्राभासिके शुभे । यस्तं पूजयते भक्त्या पापयुक्तोऽपि मानवः । स मुक्तः पातकैः सर्वैर्याति लोकमुमापतेः

તેણે શુભ પ્રાભાસ ક્ષેત્રમાં તે લિંગ સ્થાપ્યું. જે મનુષ્ય પાપયુક્ત હોવા છતાં ભક્તિથી તેની પૂજા કરે, તે સર્વ પાતકોથી મુક્ત થઈ ઉમાપતિના લોકને પામે છે.

Verse 13

ज्येष्ठकृष्णचतुर्दश्यां जागृयात्तत्र यो नरः । सोऽश्वमेधफलं प्राप्य मोदते दिवि देववत्

જ્યેષ્ઠ કૃષ્ણ ચતુર્દશીએ જે પુરુષ ત્યાં જાગરણ કરે, તે અશ્વમેધ યજ્ઞનું ફળ પામી સ્વર્ગમાં દેવતુલ્ય આનંદ કરે છે.

Verse 121

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये जामदग्न्येश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकविंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः

આ રીતે શ્રી સ્કંદ મહાપુરાણની એકાશીતિસાહસ્રી સંહિતામાં, સાતમા પ્રભાસખંડના પ્રથમ પ્રભાસક્ષેત્રમાહાત્મ્યમાં ‘જામદગ્ન્યેશ્વરમાહાત્મ્યવર્ણન’ નામનો એકસો એકવીસમો અધ્યાય સમાપ્ત થયો.