Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 16
द्वारका मनसा ध्याता पापं वर्षशतान्वितम् । कीर्तनाच्छतजन्मोत्थं दहते नात्र संशयः
dvārakā manasā dhyātā pāpaṃ varṣaśatānvitam | kīrtanācchatajanmotthaṃ dahate nātra saṃśayaḥ
દ્વારકાનું મનથી ધ્યાન કરવાથી સો વર્ષનું સંચિત પાપ નાશ પામે છે. અને તેના કીર્તનથી સો જન્મનું પાપ પણ દગ્ધ થાય છે—એમાં શંકા નથી.
Sūta (continuing narration context)
Tirtha: Dvārakā
Type: kshetra
Scene: A devotee seated in meditation visualizes the golden ramparts and sea-girt city of Dvārakā; beside him, singers perform kīrtana as flames symbolically consume dark ‘pāpa’ forms.
FAQs
Even mental remembrance and verbal praise of a supreme tīrtha like Dvārakā has transformative, sin-destroying power.
Dvārakā is explicitly glorified as a purifier of long-accumulated sins.
Dhyāna (mental contemplation) of Dvārakā and kīrtana (glorification/recitation) of her greatness.