Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 8
द्वारकायां स्थिताः सर्वे नरा नार्य्यश्चतुर्भुजाः । द्वारकावासिनः सर्वान्यः पश्येत्कलुषापहान् । सत्यंसत्यं द्विजश्रेष्ठाः कृष्णस्यातिप्रियो भवेत्
dvārakāyāṃ sthitāḥ sarve narā nāryyaścaturbhujāḥ | dvārakāvāsinaḥ sarvānyaḥ paśyetkaluṣāpahān | satyaṃsatyaṃ dvijaśreṣṭhāḥ kṛṣṇasyātipriyo bhavet
દ્વારકામાં સ્થિત સર્વ નર-નારી ચતુર્ભુજ સમાન (દિવ્ય) ગણાય છે. જે કોઈ દ્વારકાવાસીઓ સર્વને કલુષાપહારી તરીકે જુએ—સત્યં સત્યં, હે દ્વિજશ્રેષ્ઠો—તે કૃષ્ણનો અતિપ્રિય બને છે.
Prahlāda (continued; addressing sages/brahmins)
Tirtha: Dvārakā
Type: kshetra
Listener: dvija-śreṣṭhāḥ (best of Brahmins)
Scene: A pilgrim beholds ordinary Dvārakā men and women with a subtle four-armed radiance, offering respectful salutations; Kṛṣṇa’s approving presence is felt above, affirming ‘satyaṃ satyam’.
FAQs
Reverential vision (bhāva) toward the sacred community of a tīrtha purifies the mind and draws one into Kṛṣṇa’s special grace.
Dvārakā, where residents are praised as inherently purifying and divinely formed.
A devotional discipline of perception is implied: to behold Dvārakā-vāsins with faith as kaluṣāpaha (removers of impurity).