Adhyaya 61
આ અધ્યાયમાં પુલસ્ત્ય ઋષિ એક રાજશ્રોતાને ગંગાધર નામના અત્યંત પુણ્યદાયક તીર્થનું માહાત્મ્ય ઉપદેશે છે. આ તીર્થ ‘સુપુણ્ય’ અને ‘વિમલ જળ’વાળું કહેવાય છે, અને તેની પવિત્રતા શૈવ દિવ્ય પ્રાકટ્ય સાથે જોડાયેલી છે. કથાનુસાર હરિ/શિવ અચલેશ્વર રૂપ ધારણ કરીને આકાશમાંથી ઉતરતી ગંગાને ધારણ કરે છે; આ ધરણ-કૃપાથી તે સ્થાન પાવન બને છે. આગળ વિધાન છે કે અષ્ટમી તિથિએ સમાહિત ચિત્તે ત્યાં સ્નાન કરવાથી દેવોને પણ દુર્લભ એવું પરમ પદ પ્રાપ્ત થાય છે.
Shlokas
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । गंगाधरं ततो गच्छेत्सुपुण्यं विमलोदकम् । येन गंगा धृता राजन्निपतन्ती नभस्तलात्
પુલસ્ત્યે કહ્યું—પછી ગંગાધર તીર્થમાં જવું જોઈએ; ત્યાંનું જળ નિર્મળ અને અતિ પુણ્યદાયક છે. હે રાજન, આકાશમાંથી પડતી ગંગાને જેમણે ધારણ કરી તે જ.
Verse 2
आहूता देव देवेन ह्यचलेश्वररूपिणा । हरेण रभसा राजन्यत्पुरा कथितं तव
હે રાજન, દેવોના દેવ હરિએ અચલેશ્વરનું રૂપ ધારણ કરીને, જેમ અગાઉ તને કહેવામાં આવ્યું હતું તેમ, ગંગાને ત્વરિત રીતે આહ્વાન કરી.
Verse 3
तत्र यः कुरुते स्नानमष्टम्यां च समाहितः । स गच्छेत्परमं स्थानं देवै रपि सुदुर्लभम्
જે ત્યાં અષ્ટમીના દિવસે એકાગ્ર મનથી સ્નાન કરે છે, તે પરમ ધામને પામે છે; તે દેવતાઓને પણ અતિ દુર્લભ છે.
Verse 61
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयऽर्बुदखण्डे गंगाधरतीर्थमाहात्म्य वर्णनंनामैकषष्टितमोऽध्यायः
આ રીતે શ્રી સ્કંદ મહાપુરાણની એકાશીતિસાહસ્રી સંહિતાના સાતમા પ્રભાસખંડના તૃતીય અર્બુદખંડમાં ‘ગંગાધર તીર્થમાહાત્મ્ય વર્ણન’ નામનો એકસઠમો અધ્યાય સમાપ્ત થયો.