Adhyaya 58
આ અધ્યાયમાં પુલસ્ત્ય ઋષિ રાજાને ઉપદેશરૂપે પ્રભાસખંડস্থিত “ઉમા–મહેશ્વર” તીર્થનું માહાત્મ્ય વર્ણવે છે. આ તીર્થ સર્વોત્તમ અને પરમ પુણ્યદાયક ગણાય છે. ધુન્ધુમાર નામના ભક્તે તેની સ્થાપના કરી હતી એમ કહી, ભક્તિની ભાવનાથી જ ભૂમિ પણ પાવન બને છે એવો અર્થ પ્રગટ થાય છે। વિધિ સંક્ષિપ્ત છે: યાત્રિકે ઉમા–મહેશ્વર સ્થાને જઈ શિવ–પાર્વતી દિવ્ય દાંપત્યની ભક્તિપૂર્વક પૂજા કરવી. ફલશ્રુતિ મુજબ, એવી પૂજા કરનાર સાત જન્મ સુધી દૌર્ભાગ્યથી બચી રહે છે અને શુભ કલ્યાણ પ્રાપ્ત કરે છે।
Shlokas
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । उमामाहेश्वरं गच्छेत्ततो राजन्सुपुण्यदम् । स्थापितं भक्तियुक्तेन धुन्धुमारेण यत्पुरा
પુલસ્ત્ય બોલ્યા—ત્યારબાદ, હે રાજન, મહાપુણ્યપ્રદ ઉમા-માહેશ્વર પાસે જવું જોઈએ; જે પૂર્વકালে ભક્તિયુક્ત ધુંધુમારે સ્થાપિત કર્યું હતું.
Verse 2
दांपत्यं पूजयेद्भक्त्या यस्तत्र मनुजाधिप । सप्त जन्मांतराण्येव न स दौर्भाग्यमाप्नुयात
હે મનુજાધિપ! જે ત્યાં ભક્તિપૂર્વક દિવ્ય દાંપત્યનું પૂજન કરે છે, તે સતત સાત જન્મોમાં પણ દુર્ભાગ્યને પામતો નથી।
Verse 58
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखण्ड उमामाहेश्वरतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टपञ्चाशत्तमोऽध्यायः
આ રીતે શ્રીસ્કાંદ મહાપુરાણની એકાશીતિસાહસ્રી સંહિતાના સાતમા પ્રભાસખંડના ત્રીજા અર્બુદખંડમાં ‘ઉમા-માહેશ્વર તીર્થમાહાત્મ્યવર્ણન’ નામનો અઠ્ઠાવનમો અધ્યાય સમાપ્ત થયો।