Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 19
वसिष्ठ उवाच । अनृतं नोक्तपूर्वं मे स्वैरेष्वपि हि जिह्वया । तस्मान्नास्ति मखः कश्चित्सत्यं त्वं यष्टुमिच्छसि
vasiṣṭha uvāca | anṛtaṃ noktapūrvaṃ me svaireṣvapi hi jihvayā | tasmānnāsti makhaḥ kaścitsatyaṃ tvaṃ yaṣṭumicchasi
વસિષ્ઠે કહ્યું—મારી જિહ્વાએ પહેલાં ક્યારેય, સ્વૈર ક્ષણોમાં પણ, અસત્ય ઉચ્ચાર્યું નથી. તેથી તું જેવો યજ્ઞ ઇચ્છે છે એવો કોઈ મખ નથી; સત્ય એ છે કે તું ધર્મસંગત ન હોય એવો વિધિ કરવા ઇચ્છે છે.
Vasiṣṭha
Listener: Triśaṅku
Scene: Vasiṣṭha, serene and austere, addresses King Triśaṅku in a royal-sacrificial hall; sages sit in rows, fire-altars present but unlit, emphasizing refusal grounded in truth.
FAQs
Truthfulness (satya) is foundational to dharma; a rite that conflicts with truth and propriety is rejected even by a powerful sage.
No tīrtha is named in this verse; it is ethical instruction within a Māhātmya narrative frame.
It negates the possibility of a certain ‘makha’ (sacrifice) being performable under the demanded conditions.