Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 110
पुरुषोत्तम भवान्नाथ बालिशस्य प्रसीद मे । ततः क्षांतमिति प्रोच्य भीमेन सहितो हरिः
puruṣottama bhavānnātha bāliśasya prasīda me | tataḥ kṣāṃtamiti procya bhīmena sahito hariḥ
હે પુરુષોત્તમ, તમે જ મારા નાથ છો; હું બાલિશ અને અજ્ઞ છું, મારે પર પ્રસન્ન થાઓ. ત્યારે ભીમ સાથે હરિએ કહ્યું—“ક્ષમા કરેલ છે.”
Narrator (Sūta/Lomaharṣaṇa) describing Hari’s response
Scene: Bhīma pleads as a repentant child before Puruṣottama; Hari answers with a calm gesture of absolution, the atmosphere shifting from war to serenity.
FAQs
Humility and confession of one’s faults invite divine grace; forgiveness is upheld as dharma.
This verse is narrative setup; the chapter context later praises Guptakṣetra and related sacred installations.
None in this verse; it focuses on repentance and pardon.