Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 105
अंगानां वर्धनादंबा वीरसूत्वे च वीरसूः । शिशोः शुश्रूषणाच्छ्वश्रूर्माता स्यान्माननात्तथा
aṃgānāṃ vardhanādaṃbā vīrasūtve ca vīrasūḥ | śiśoḥ śuśrūṣaṇācchvaśrūrmātā syānmānanāttathā
શિશુના અંગોનું પોષણ-વર્ધન કરે તેથી તે ‘અંબા’ કહેવાય છે અને વીરોને જન્મ આપે તેથી ‘વીરસૂ’ કહેવાય છે. શિશુની સેવા કરવાથી સાસુ પણ ‘માતા’ બને છે; તેમ જ સ્ત્રીનું માન કરવાથી તે માતૃતુલ્ય ગણાય છે.
Lomaharṣaṇa (Sūta), contextually addressing the sages (deduced)
Scene: A domestic, tender scene: a mother (Ambā) nursing and strengthening a child; a respectful household where a daughter-in-law serves a child and honors the elder woman, transforming relationships into ‘motherhood’.
FAQs
Motherhood is defined by nurturing, courageous upbringing, service, and honor—these create sacred familial bonds.
No tīrtha is referenced; the verse focuses on household dharma and relational ethics.
No formal ritual; it prescribes respectful conduct—service (śuśrūṣā) and honoring (māna) within the family.