Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 27
दुष्कुलीनापि या भक्ता सूतेऽपत्यं च भक्तिमत् । कुलीनमेव तन्मन्ये ममेदं मतमुत्तमम्
duṣkulīnāpi yā bhaktā sūte'patyaṃ ca bhaktimat | kulīnameva tanmanye mamedaṃ matamuttamam
સ્ત્રી દુષ્કુલીન હોવા છતાં જો તે ભક્ત હોય અને ભક્તિમાન સંતાનને જન્મ આપે, તો હું એ જ કુળને સાચું કુલિન માનું છું—આ મારું ઉત્તમ મત છે.
Dharmarāja (Yudhiṣṭhira), addressing Keśava (Kṛṣṇa)
Scene: A declarative teaching scene: the king asserts that devotion makes a family noble, even if socially ‘low’; emphasis on moral authority and inclusivity.
FAQs
Bhakti and virtuous conduct are upheld as the real markers of nobility, outweighing mere birth-status.
No tīrtha is mentioned; the verse is a dharmic valuation of devotion over lineage.
None; it is a normative statement about social and spiritual worth.