वीतसंमोहदोषो यो दृढभक्तिश्च श्रेयसि । सुनयं सत्रपं तं च नारदं प्रणमाम्यहम्
vītasaṃmohadoṣo yo dṛḍhabhaktiśca śreyasi | sunayaṃ satrapaṃ taṃ ca nāradaṃ praṇamāmyaham
જે મોહદોષથી રહિત છે, જેમની ભક્તિ પરમ શ્રેયમાં દૃઢ છે, જેમનું આચરણ સુનય છે અને જે લજ્જાશીલ છે—તે નારદને હું પ્રણામ કરું છું।
Unspecified (Kaumārikākhaṇḍa context: Sūta/Lomaharṣaṇa addressing sages)
The path of śreyas is sustained by clear understanding (no delusion), firm devotion, ethical conduct, and humility.
None is specified in this verse.
No; it praises inner virtues rather than outward rites.