Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 67
दिवाकरो मित्रविष्णुश्च देव ख्यातस्त्वं वै द्वादशात्मा नमस्ते । लोकत्रयं वै तव गर्भगेहं जलाधारः प्रोच्यसे खं समग्रम्
divākaro mitraviṣṇuśca deva khyātastvaṃ vai dvādaśātmā namaste | lokatrayaṃ vai tava garbhagehaṃ jalādhāraḥ procyase khaṃ samagram
હે દેવ! તું દિવાકર, મિત્ર અને વિષ્ણુ તરીકે પ્રસિદ્ધ છે; તું દ્વાદશાત્મા છે—તને નમસ્કાર. ત્રિલોક તારા ગર્ભનું ગૃહ છે; તું જળાધાર કહેવાય છે, અને સમગ્ર આકાશ તારો સર્વવ્યાપી વિસ્તાર છે।
Kamaṭha (in the stotra)
Type: kshetra
Scene: Sūrya is praised as Divākara, Mitra, Viṣṇu, and as twelvefold; the three worlds appear as a chamber within him, with waters supported and the sky spread as his vast body—cosmic visualization within a hymn.
FAQs
Sūrya is revered as the cosmic principle pervading time (twelvefold cycle) and space, sustaining worlds and elements.
No particular tīrtha is named; the verse universalizes Sūrya’s presence as cosmic.
Namas (salutation) and stuti acknowledging Sūrya’s twelvefold aspect.