Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 113
एकोद्देश्यमतिक्रम्य वेदस्याचारवानृजुः । स ब्राह्मण इति प्रोक्तो निभृतः सत्यवाग्घृणी
ekoddeśyamatikramya vedasyācāravānṛjuḥ | sa brāhmaṇa iti prokto nibhṛtaḥ satyavāgghṛṇī
જે વેદના માત્ર એક પાઠભાગ સુધી સીમિત ન રહી આગળ વધ્યો હોય, સદાચારવાન અને સરળ—સ્વભાવથી શાંત, વાણીમાં સત્ય અને કરુણાશીલ—તેને જ ‘બ્રાહ્મણ’ કહેવાયો છે.
Lomaharṣaṇa (Sūta), contextually within Māheśvarakhaṇḍa narration to the sages
Scene: A serene brāhmaṇa-teacher seated in a forest hermitage or temple courtyard, palm-leaf manuscript nearby, blessing a student; his calm posture and compassionate gaze embody satya and dayā.
FAQs
A brāhmaṇa is defined by meaningful study, integrity, truthfulness, restraint, and compassion—not by outward label alone.
No tīrtha is mentioned.
No specific rite; it emphasizes ethical and educational qualifications.