Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 103
नन्दभद्र उवाच । नमस्तुभ्यमबालाय बालरूपाय धीमते । को भवांस्तत्त्वतो वेत्तुमिच्छामि त्वां शुचिस्मितम्
nandabhadra uvāca | namastubhyamabālāya bālarūpāya dhīmate | ko bhavāṃstattvato vettumicchāmi tvāṃ śucismitam
નન્દભદ્ર બોલ્યો—તમને નમસ્કાર! તમે બાળ નથી, છતાં બાળરૂપ ધારણ કર્યું છે અને તમે ધીમાન છો. તમે તત્ત્વથી કોણ? હે શુચિસ્મિત, હું તમને યથાર્થ રીતે જાણવા ઇચ્છું છું.
Nandabhadra
Listener: Child-form wise being (identity queried)
Scene: Nandabhadra bows to a radiant child-form figure whose eyes show deep wisdom; the moment is charged with wonder and respectful questioning.
FAQs
True wisdom may appear in unexpected forms; sincere inquiry into tattva (reality) is praised.
No holy site is named in this verse; it frames a dialogue within the chapter’s teaching context.
None; the verse centers on reverence (namas) and the quest to know the truth.