Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 100
पूर्वोपात्तं यस्य नास्ति पुण्यं चेहापि नार्जयेत् । ततश्चोहामुत्र वापि भो धिक्तं च नराधमम्
pūrvopāttaṃ yasya nāsti puṇyaṃ cehāpi nārjayet | tataścohāmutra vāpi bho dhiktaṃ ca narādhamam
જેનામાં પૂર્વોપાર્જિત પુણ્ય નથી અને જે અહીં પણ પુણ્ય કમાતો નથી, એવો માણસ ઇહલોકમાં કે પરલોકમાં—નિશ્ચયે ધિક્કારયોગ્ય નરાધમ છે.
Narrator (within Māheśvarakhaṇḍa discourse; likely Sūta/Lomaharṣaṇa tradition)
Scene: A stern yet compassionate ascetic-teacher admonishes a negligent man; the contrast between a luminous path of merit and a shadowed path of wasted life is implied.
FAQs
Human life is meant for generating puṇya; failing to do so leaves one miserable in both this life and the next.
No site is named; the emphasis is on universal dharma and the necessity of merit-making.
No explicit ritual is stated; the verse broadly urges merit-generating dharmic conduct.