Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 93
बहुना किं मनुष्येभ्यः सर्वो धन्योऽन्ययोनिजः । स्वभावमेव जानीहि पुण्यापुण्यादिकल्पना
bahunā kiṃ manuṣyebhyaḥ sarvo dhanyo'nyayonijaḥ | svabhāvameva jānīhi puṇyāpuṇyādikalpanā
મનુષ્યો વિશે બહુ શું કહીએ? અન્ય યોનિમાં જન્મેલો પણ સર્વ રીતે ધન્ય છે. આને માત્ર સ્વભાવ જ જાણો; પુણ્ય‑પાપ વગેરેની કલ્પના માત્ર રચિત છે.
Unspecified in snippet (likely a materialistic/hedonistic interlocutor within the dialogue)
Listener: Nandabhadra
Scene: A disputation scene: a speaker asserting ‘svabhāva alone’ and dismissing merit/demerit, while a composed listener prepares to respond; ascetic ambience with subtle tension.
FAQs
It presents a disputant’s claim that ‘puṇya and pāpa’ are conceptual, setting up the text’s later reaffirmation of dharma.
None; the focus is doctrinal debate rather than sthala-māhātmya.
None; it argues about the basis of ethics rather than prescribing practice.