Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 163
मंत्रा दैवता यद्यद्विद्वान्मन्त्रवत्करोति देवताभिरेव तत्करोति यद्ददानि देवतभिरेव तद्ददाति यत्प्रतिगृह्णाति देवताभिरेव तत्प्रतिगृह्णाति तस्मान्नामन्त्रवत्प्रतिगृह्णीयात् नामन्त्रवत्प्रतिपद्यते इति
maṃtrā daivatā yadyadvidvānmantravatkaroti devatābhireva tatkaroti yaddadāni devatabhireva taddadāti yatpratigṛhṇāti devatābhireva tatpratigṛhṇāti tasmānnāmantravatpratigṛhṇīyāt nāmantravatpratipadyate iti
મંત્રો જ દેવતાઓ છે. વિદ્વાન જે કંઈ મંત્રપૂર્વક કરે છે તે દેવતાઓ દ્વારા જ કરે છે; જે આપે છે તે દેવતાઓ દ્વારા જ આપે છે; જે ગ્રહણ કરે છે તે દેવતાઓ દ્વારા જ ગ્રહણ કરે છે. તેથી મંત્ર વિના સ્વીકાર ન કરવો, મંત્ર વિના કર્મમાં પ્રવૃત્ત ન થવું—એવું ઘોષિત છે.
Mahākāla quoting Śruti/authoritative statement (contextual)
Listener: King (nṛpa)
Scene: A metaphysical visualization: mantras as radiant deities emerging from the mouth/heart of the learned ritualist; offerings passing through luminous forms into the recipient’s hands.
FAQs
Mantra is not mere sound; it is the divine presence enabling giving and receiving to become sacred and efficacious.
No specific tīrtha is referenced; the passage is a general śāstric rule on mantra and ritual validity.
Do not give or accept (dāna/pratigraha) without mantra; ritual action should be mantra-accompanied.