Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 64
अनिंद्याजीवकर्मा च षड्भिर्दाता प्रशस्यते । अनृजुश्चाश्रद्दधानोऽशांतात्मा धृष्टभीरुकः
aniṃdyājīvakarmā ca ṣaḍbhirdātā praśasyate | anṛjuścāśraddadhāno'śāṃtātmā dhṛṣṭabhīrukaḥ
નિંદ્ય ન હોય એવી આજિવિકા-કર્મથી જીવન ચલાવનાર—આ રીતે છ ગુણોથી યુક્ત દાતા પ્રશંસનીય છે. પરંતુ જે વાંકું, અશ્રદ્ધ, અંતરમાં અશાંત, અને ધૃષ્ટ તેમજ ભીરુ હોય, તે પ્રશંસનીય નથી।
Sūta (Lomaharṣaṇa) addressing the sages (deduced from Māheśvarakhaṇḍa context)
Scene: Two contrasting donors: one serene, straightforward, offering from honest earnings; another shadowed figure with restless eyes, half-boastful yet anxious, symbolizing crooked intent; a sage indicates the difference.
FAQs
Charity gains true praise when it arises from a blameless livelihood and a sincere, steady inner disposition.
No specific tīrtha is named in this verse; it teaches general purāṇic dharma regarding the donor’s character.
No specific rite is prescribed; the verse defines ethical qualifications that shape the merit of dāna.