भयं त्यजत भद्रं वः शुराः शस्त्राणि गृह्णत । कुरुध्वं विक्रमे बुद्धि मा च काचिद्व्यथास्तु वः
bhayaṃ tyajata bhadraṃ vaḥ śurāḥ śastrāṇi gṛhṇata | kurudhvaṃ vikrame buddhi mā ca kācidvyathāstu vaḥ
ભય ત્યજો—તમારું કલ્યાણ થાઓ! હે શૂરવીરો, શસ્ત્રો ધારણ કરો. પરાક્રમમાં બુદ્ધિ સ્થિર કરો; તમામાં કોઈ વ્યથા ન રહે।
Śarva (Śiva), contextually rallying the Devas (deduced from preceding verse mentioning Śarva’s intervention)
Fearlessness grounded in divine refuge is a dharmic virtue; right action requires steady resolve and disciplined courage.
No specific tīrtha is mentioned.
None; it is an ethical-spiritual exhortation toward courage and duty.