Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 86
एवं भृगुं चास्मिविसर्जयित्वा कल्लोलकोलाहलकौतुकीतटे । अथोपविश्येदमचिंतयं तदा किं कृत्यमात्मानमिवैकयोगी
evaṃ bhṛguṃ cāsmivisarjayitvā kallolakolāhalakautukītaṭe | athopaviśyedamaciṃtayaṃ tadā kiṃ kṛtyamātmānamivaikayogī
આ રીતે ભૃગુને વિદાય આપી, તરંગોના કોલાહલથી અદ્ભુત બનેલા તે તટ પર હું બેઠો અને ત્યારે વિચારવા લાગ્યો—“હવે કયું કર્તવ્ય બાકી છે?” જાણે એકાંત યોગી આત્મચિંતનમાં લીન હોય તેમ.
Nārada
Tirtha: Mahī-tīra
Type: ghat
Scene: Bhṛgu has departed; the narrator sits alone on the riverbank, waves roaring; posture steady like a yogin, gaze inward; the scene balances dynamic water with inner stillness.
FAQs
Sacred places inspire both outward dharma and inward contemplation, like a yogin’s self-inquiry.
A wave-resounding shore in the Mahī–Sāgara sacred region (context of the confluence/riverbank).
No formal rite; the verse emphasizes seated reflection (upaveśa, cintana) on dharmic duty.