Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 75
लज्जाजडः स्मितं चक्रे ततः पार्थ स वै हरः । ततो विशिष्टा ब्रुवति शीघ्रं कालोऽतिवर्तते
lajjājaḍaḥ smitaṃ cakre tataḥ pārtha sa vai haraḥ | tato viśiṣṭā bruvati śīghraṃ kālo'tivartate
ત્યારે, હે પાર્થ, લજ્જાથી સ્થબ્ધ થયેલા હર (શિવ) માત્ર સ્મિત કર્યા. પછી એક વિશિષ્ટ સ્ત્રીએ કહ્યું—“ઝડપ કરો, સમય વીતે છે.”
Lomaharṣaṇa (Sūta) narrates; the direct speech is by a “viśiṣṭā” lady (contextual elder/attendant)
Scene: Śiva, momentarily bashful, offers only a gentle smile; a noble lady steps forward, gesturing that the auspicious time is slipping away.
FAQs
Śiva’s humility and restraint are celebrated; dharmic rites also value timely, orderly completion.
No tīrtha is mentioned; it is an interpersonal moment within the divine wedding narrative.
An implicit emphasis on kāla (proper timing) in completing ritual proceedings.