Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 41
सस तु तं भस्मसात्कृत्वा हरनेत्रोद्भवोऽनलः । व्यजृंभत जगद्दग्धुं ज्वालापूरितदिङ्मुखः
sasa tu taṃ bhasmasātkṛtvā haranetrodbhavo'nalaḥ | vyajṛṃbhata jagaddagdhuṃ jvālāpūritadiṅmukhaḥ
તેને ભસ્મસાત કરીને, હરનાં નેત્રમાંથી ઉત્પન્ન થયેલો તે અનલ જાણે સમગ્ર જગત દહન કરવા માટે ભભૂકી ઊઠ્યો; દિશાઓનાં મુખ જ્વાળાઓથી ભરાઈ ગયાં।
Sūta (Lomaharṣaṇa) to the sages (deduced from Māheśvarakhaṇḍa narrative style)
Listener: Pāṇḍunandana
Scene: After Kāma is ash, the third-eye fire swells into a vast blaze, tongues of flame filling all directions, threatening to consume the cosmos.
FAQs
Uncontrolled desire is consumable by divine consciousness; Śiva’s inner fire symbolizes mastery over kāma (passion).
No specific tīrtha is named in this verse; it is a cosmic-theological moment within the Kaumārikākhaṇḍa narrative.
None in this verse; it is descriptive of the divine event (Kāma being burnt).