Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 150
ततो वधायाशु मुमोच तस्य वा आकृष्य कर्णांतमकुंठदीधितिम् । अथासुरः प्रेक्ष्य महास्त्रमापतद्विसृज्य मायां सहसा व्यवस्थितः
tato vadhāyāśu mumoca tasya vā ākṛṣya karṇāṃtamakuṃṭhadīdhitim | athāsuraḥ prekṣya mahāstramāpatadvisṛjya māyāṃ sahasā vyavasthitaḥ
પછી તેને વધ કરવા માટે તેણે તરત જ તે મહાસ્ત્ર છોડ્યું—કાન સુધી ખેંચીને, જેના તેજમાં કમી ન હતી. ધસી આવતું મહાઅસ્ત્ર જોઈ અસુરે સહસા માયા વિસર્જી દૃઢપણે ઊભો રહ્યો.
Lomaharṣaṇa (Sūta), narrating to the sages (deduced from Māheśvara-khaṇḍa narrative style)
Scene: Indra draws the bowstring to his ear and releases a blazing missile; the asura, seeing it rush, throws out a sudden veil of illusion—phantom forms, dark clouds, mirage-like duplicates—yet stands braced.
FAQs
Courage and steadiness are praised: when adharma resorts to māyā (deception), dharma stands firm and confronts it directly.
No specific tīrtha is mentioned in this verse; it is a martial episode within the Kaumārikā-khaṇḍa narrative.
None here—this verse focuses on battle action and the use of astras and māyā.