Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 26
इन्द्रद्युम्न उवाच । चिरायुर्भगवानेव श्रूयते भुवनत्रये । तदर्थमहमायातस्तत्किमेवं वचस्तव
indradyumna uvāca | cirāyurbhagavāneva śrūyate bhuvanatraye | tadarthamahamāyātastatkimevaṃ vacastava
ઇન્દ્રદ્યુમ્ને કહ્યું: 'ત્રણેય લોકમાં સાંભળ્યું છે કે માત્ર ભગવાન જ ચિરાયુ છે. તે જ હેતુથી હું આવ્યો છું, તો પછી તમારા વચનો આવા કેમ છે?'
King Indradyumna
Listener: (addressed to the sage; context continues with Lomaśa and Nārada narration)
Scene: A royal pilgrim-king Indradyumna, hands folded yet questioning, addresses an aged sage in a forest-hermitage setting; attendants stand back; the mood is inquisitive and reverent.
FAQs
Human longevity is limited; true permanence belongs to the Lord—prompting inquiry into the right spiritual means and understanding.
No tīrtha is named in this verse; it sets up the dialogue about extraordinary longevity.
None explicitly; the verse is a question initiating doctrinal clarification.