Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 2
स्कंद उवाच । शृण्वगस्त्य कथां पुण्यां कथ्यमानां मयाधुना । वाराणस्येकविषयामशेषाघौघनाशिनीम्
skaṃda uvāca | śṛṇvagastya kathāṃ puṇyāṃ kathyamānāṃ mayādhunā | vārāṇasyekaviṣayāmaśeṣāghaughanāśinīm
સ્કંદ બોલ્યા— હે અગસ્ત્ય! હવે મારા દ્વારા કહાતી આ પુણ્ય કથા સાંભળો; તે માત્ર વારાણસી વિષયક છે અને સર્વ પાપસમૂહના પ્રવાહને નાશ કરનાર છે.
Skanda
Tirtha: Vārāṇasī (Kāśī)
Type: kshetra
Listener: Agastya
Scene: Skanda begins a luminous discourse to Agastya: the city of Vārāṇasī appears as a radiant sacred landscape—Viśvanātha’s presence implied—while dark waves symbolizing sins dissolve into light.
FAQs
Kāśī-kathā is presented as a purifying practice: attentive listening to the city’s māhātmya is itself a means of removing sin.
Vārāṇasī/Kāśī—explicitly stated as the sole focus of the account.
Śravaṇa (listening) to the sacred narrative with receptivity is implied as the practice.