Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 61
यस्मिन्सर्वं यस्तु सर्वत्र सर्वो यो वै कर्ता योऽविता योऽपहर्ता । नो यस्यादिर्यः समस्तादिरेको नो यस्यांतो योंतकृत्तं नतोस्मि
yasminsarvaṃ yastu sarvatra sarvo yo vai kartā yo'vitā yo'pahartā | no yasyādiryaḥ samastādireko no yasyāṃto yoṃtakṛttaṃ natosmi
જેમામાં સર્વ છે, જે સર્વત્ર સર્વરૂપે છે; જે કર્તા, રક્ષક અને સંહારક છે; જેને આદિ નથી, છતાં જે સર્વનો એકમાત્ર આદિ છે; જેને અંત નથી, છતાં જે અંતોનો કર્તા છે—તેને હું નમસ્કાર કરું છું.
Satyavatī’s son (Vyāsa) in stotra to Śiva (deduced)
Tirtha: Viśvanātha (Kāśī)
Type: kshetra
Listener: Pilgrims/reciters of Kāśī-māhātmya
Scene: Cosmic Viśvanātha: within His aura appear worlds, beings, and the cycles of protection and dissolution; a devotee bows at His feet; Kāśī’s skyline and Gaṅgā subtly frame the vision.
FAQs
Śiva is praised as the all-pervading absolute—source, sustainer, and dissolver—inviting surrender (namaskāra) as dharma.
Kāśī through Viśvanātha’s stotra; the verse is universal theology voiced in the Kāśī setting.
The devotional act of bowing (namas) is explicit; no additional rite is specified.