Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 75
स्कंद उवाच । यदा यदा स गिरिजा मृदुनामाक्षरामृतम् । आविष्करोति पथिकोऽद्रींद्रो हृष्येत्तदातदा
skaṃda uvāca | yadā yadā sa girijā mṛdunāmākṣarāmṛtam | āviṣkaroti pathiko'drīṃdro hṛṣyettadātadā
સ્કંદ બોલ્યા—જ્યારે જ્યારે તે પથિક ગિરિજાના મૃદુ અક્ષરામૃત સમા મધુર નામને પ્રગટ કરે છે, ત્યારે ત્યારે પર્વતરાજ હિમવાન્ હર્ષિત થાય છે.
Skanda
Scene: Skanda speaks as a narrator; a pilgrim on the road softly chants Girijā’s name; in a mythic overlay, Himavān (the mountain personified) smiles with joy, as if hearing his daughter praised.
FAQs
The divine Name is ‘nectar’: even a simple utterance of the Goddess’s name carries joy and auspicious power.
The larger Kāśī setting continues; this verse emphasizes nāma-bhakti more than a named tirtha.
Implicit nāma-japa/utterance of Girijā’s name.