Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 54
प्राप्यापि काशीं दुर्बुद्धिर्यो न मां परिसेवते । तस्य हस्तगताप्याशु कैवल्यश्रीः प्रणश्यति
prāpyāpi kāśīṃ durbuddhiryo na māṃ parisevate | tasya hastagatāpyāśu kaivalyaśrīḥ praṇaśyati
કાશી પ્રાપ્ત કરીને પણ જે દુર્બુદ્ધિ મને સેવા-ભજન કરતો નથી, તેના હાથમાં આવી ગયેલી જેવી કૈવલ્યશ્રી પણ તત્કાળ નાશ પામે છે।
Śiva (as Maheśāna)
Tirtha: Kāśī (Avimukta-kṣetra)
Type: kshetra
Listener: null
Scene: A pilgrim stands within luminous Kāśī yet turns away from Śiva’s shrine; the radiance of ‘kaivalya-śrī’ slips like a falling lotus from his hand, while Viśveśvara’s presence remains steady and compassionate.
FAQs
Sacred geography is not enough by itself; without Śiva-bhakti and service, even Kāśī’s near-at-hand liberation is missed.
Kāśī (Vārāṇasī), shown as offering kaivalya—yet requiring devotion to Śiva.
Parisevā (devout service/worship) of Śiva is prescribed as indispensable.