Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 54
सूत उवाच । इति पृष्टः स भद्रायुः स्वपित्रा तमभाषत । एष वैश्यसुतो राजन्सुनयो नाम मत्सखा
sūta uvāca | iti pṛṣṭaḥ sa bhadrāyuḥ svapitrā tamabhāṣata | eṣa vaiśyasuto rājansunayo nāma matsakhā
સૂત બોલ્યા—પોતાના પિતાએ આ રીતે પૂછતાં ભદ્રાયુએ કહ્યું—“હે રાજન! આ વૈશ્યપુત્ર છે; તેનું નામ સુનય છે, અને એ મારો મિત્ર છે.”
Sūta
Listener: Śaunaka and the Naimiṣāraṇya sages (frame, typical for Sūta-uvāca passages)
Scene: Sūta as narrator in a sage-assembly; cut to Bhadrāyu respectfully introducing Sunaya to the king—Sunaya modestly dressed yet dignified, indicating inner merit.
FAQs
Virtue and companionship are recognized across social identities; a dharmic narrative can honor friendship and truthfulness in speech.
None; the verse functions as narrative identification within the chapter.
None.