
આ અધ્યાયમાં શ્રી માર્કંડેય મંધાતૃપુર ખાતે કરા નદી અને નર્મદા (રેવા)ના સંગમને વિશેષ તીર્થ તરીકે દર્શાવે છે. ત્યાં જઈ સંગમમાં સ્નાન કરવું અને વિષ્ણુપરાયણ ભક્તિ—પૂજન, સ્મરણ વગેરે શુદ્ધિકારક સાધનાઓ—માં પ્રવૃત્ત થવું, એવો સંક્ષિપ્ત વિધાન જણાવાયો છે. પછી તીર્થની પવિત્રતાનું કારણકથન આવે છે. એક દૈત્યના વધ માટે ભગવાન વિષ્ણુએ ચક્ર ધારણ કર્યું; તેમના સ્વેદમાંથી એક ઉત્તમ નદી પ્રગટ થઈ અને તે જ સ્થળે રેવામાં મળી સંગમ રચે છે. તેથી ત્યાં સ્નાન કરવાથી પાપનાશ થાય છે અને શુદ્ધિ પ્રાપ્ત થાય છે—આવી ફલશ્રુતિ સાથે અધ્યાય પૂર્ણ થાય છે.
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । सङ्गमः करनर्मदयोः पुरे मान्धातृसंज्ञिते । गत्वा स्नात्वा तपयित्वा पित्ःन्विष्णुपुरं नयेत्
શ્રી માર્કંડેયે કહ્યું—કરા અને નર્મદાના સંગમે, માંધાતૃ નામના નગરમાં જઈ, સ્નાન કરીને અને તપ આચરી, મનુષ્યે પોતાના પિતૃઓને વિષ્ણુલોક સુધી પહોંચાડવા જોઈએ।
Verse 2
मर्दयित्वा करौ पूर्वं विष्णुर्दैत्यजिघांसया । चक्रं जग्राह तत्रैव स्वेदाज्जाता सरिद्वरा
પ્રથમ બંને હથેળીઓ ઘસીને, દૈત્યોના સંહારની ઇચ્છાથી વિષ્ણુએ ત્યાં જ પોતાનું ચક્ર ગ્રહણ કર્યું; અને તેમના સ્વેદમાંથી તે શ્રેષ્ઠ નદી ઉત્પન્ન થઈ।
Verse 3
संगता रेवया तत्र स्नात्वा पापैः प्रमुच्यते
ત્યાં રેવા સાથેના સંગમે સ્નાન કરવાથી મનુષ્ય પાપોથી મુક્ત થાય છે।
Verse 24
। अध्याय
॥ ઇતિ અધ્યાય-સમાપ્તિ ॥