Adhyaya 205
આ અધ્યાયમાં શ્રી માર્કંડેય રાજાને કુરકુરી નામના અતિ શુભ તીર્થમાં જવા ઉપદેશ આપે છે. આ તીર્થ સર્વ પાપનો નાશ કરનારું અને મહાપુણ્યદાયક તરીકે વર્ણવાયું છે. અહીંની તીર્થ-દેવતા ‘કુરકુરી’ ઇષ્ટાર્થપ્રદાત્રી કહેવાય છે—ભક્તિથી પ્રસન્ન થઈ પશુધન, પુત્ર અને ધન વગેરે માંગેલા ફળ આપે છે. તેમજ ત્યાં ‘ઢૌંડેશ’ નામના ક્ષેત્રપાળનું નિવાસ જણાવાયું છે; સ્ત્રી-પુરુષ બંને માટે તેની પૂજા કલ્યાણકારી ગણાઈ છે. ફળશ્રુતિમાં કહે છે કે દર્શન-પૂજનથી દુર્ભાગ્ય ઘટે, સંતાનહીનતા દૂર થાય, ગરીબી નાશ પામે અને ઇચ્છિત કાર્ય સિદ્ધ થાય. અંતે વિધિપૂર્વક તીર્થનું સ્પર્શ અને દર્શન કરવાથી જ આ ફળો પ્રાપ્ત થાય છે એમ સ્પષ્ટ કરવામાં આવ્યું છે.
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । गच्छेत्ततः क्षोणिनाथ तीर्थं परमशोभनम् । कुर्कुरीनाम विख्यातं सर्वपापप्रणाशनम्
શ્રી માર્કંડેયે કહ્યું—હે ક્ષોણિનાથ (રાજન), ત્યારબાદ પરમ શોભન, ‘કુર્કુરી’ નામે વિખ્યાત, સર્વપાપ-પ્રણાશક તીર્થમાં જવું જોઈએ।
Verse 2
यं यं प्रार्थयते कामं पशुपुत्रधनादिकम् । तं तं ददाति देवेशी कुर्कुरी तीर्थदेवता
મનુષ્ય શ્રદ્ધાથી જે જે કામના કરે—પશુ, પુત્ર, ધન વગેરે—તીર્થની અધિષ્ઠાત્રી દેવી, દેવેશી કુર્કુરી તે તે વરદાન આપે છે.
Verse 3
क्षेत्रपालो वसेत्तत्र ढौण्ढेशो नाम नामतः । तस्य चाराधनं कृत्वा नारी वा पुरुषोऽपि वा
ત્યાં ક્ષેત્રપાલ વસે છે; નામથી ‘ઢૌણ્ઢેશ’ તરીકે પ્રસિદ્ધ છે. તેની વિધિપૂર્વક આરાધના કરીને, સ્ત્રી હોય કે પુરુષ—
Verse 4
वन्दनादपि राजेन्द्र दौर्भाग्यं नाशमाप्नुयात् । अपुत्रो लभते पुत्रमधनो धनमुत्तमम्
હે રાજેન્દ્ર, માત્ર વંદનથી પણ દુર્ભાગ્ય નાશ પામે છે. નિઃસંતાનને પુત્ર મળે છે અને ગરીબને ઉત્તમ ધન પ્રાપ્ત થાય છે.
Verse 5
नारी नरस्तथाप्येवं लभते काममुत्तमम् । स्पर्शनाद्दर्शनात्तस्य तीर्थस्य विधिपूर्वकम्
એ જ રીતે સ્ત્રી કે પુરુષ, તે તીર્થનું વિધિપૂર્વક સ્પર્શ અને દર્શન કરવાથી ઉત્તમ ઇચ્છિત ફળ પ્રાપ્ત કરે છે.
Verse 205
अध्यायः
અધ્યાય સમાપ્ત. (આ અધ્યાય-ચિહ્ન/સમાપ્તિ-સૂચક શબ્દ છે.)