
Additional sacrificial formulas.
Mantra 1
स्वाहा॑ प्रा॒णेभ्य॒: साधि॑पतिकेभ्यः । पृ॒थि॒व्यै स्वाहा॒ ऽग्नये॒ स्वाहा॒ ऽन्तरि॑क्षाय॒ स्वाहा॑ वा॒यवे॒ स्वाहा॑ । दि॒वे स्वाहा॒ सूर्या॑य॒ स्वाहा॑
સ્વાહા પ્રાણોને, તેમના અધિપતિ દેવતાઓને. પૃથ્વીને સ્વાહા; અગ્નિને સ્વાહા; અંતરિક્ષને સ્વાહા; વાયુને સ્વાહા. દિવને સ્વાહા; સૂર્યને સ્વાહા.
Mantra 2
दि॒ग्भ्यः स्वाहा॑ च॒न्द्राय॒ स्वाहा॒ नक्ष॑त्रेभ्य॒: स्वाहा॒ ऽद्भ्यः स्वाहा॒ वरु॑णाय॒ स्वाहा॑ । नाभ्यै॒ स्वाहा॑ पू॒ताय॒ स्वाहा॑
દિશાઓને સ્વાહા; ચંદ્રને સ્વાહા; નક્ષત્રોને સ્વાહા; જળોને સ્વાહા; વરુણને સ્વાહા. નાભિને સ્વાહા; પૂત (શુદ્ધ તત્ત્વ/શક્તિ) ને સ્વાહા.
Mantra 3
वा॒चे स्वाहा॑ प्रा॒णाय॒ स्वाहा॑ प्रा॒णाय॒ स्वाहा॑ । चक्षु॑षे॒ स्वाहा॒ चक्षु॑षे॒ स्वाहा॒ श्रोत्रा॑य॒ स्वाहा॒ श्रोत्रा॑य॒ स्वाहा॑
વાણીને સ્વાહા; પ્રાણને સ્વાહા, પ્રાણને સ્વાહા. ચક્ષુને સ્વાહા, ચક્ષુને સ્વાહા; શ્રોત્રને સ્વાહા, શ્રોત્રને સ્વાહા.
Mantra 4
मन॑स॒: काम॒माकू॑तिं वा॒चः स॒त्यम॑शीय । प॒शू॒नाᳪ रू॒पमन्न॑स्य॒ रसो॒ यश॒: श्रीः श्र॑यतां॒ मयि॒ स्वाहा॑
હું મનની કામના અને સંકલ્પને, તથા વાણીનું સત્ય પ્રાપ્ત કરું. પશુઓનું રૂપ, અન્નનો રસ, યશ અને શ્રી (સમૃદ્ધિ) મારી પાસે આશ્રય લે—સ્વાહા।
Mantra 5
प्र॒जाप॑तिः सम्भ्रि॒यमा॑णः स॒म्राट् सम्भृ॑तो वैश्वदे॒वः स॑ᳪस॒न्नो घ॒र्मः प्रवृ॑क्त॒स्तेज॒ उद्य॑त आश्वि॒नः पय॑स्यानी॒यमा॑ने पौ॒ष्णो वि॑ष्य॒न्दमा॑ने मारु॒तः क्लथ॑न् । मै॒त्रः शर॑सि सन्ता॒य्यमा॑ने वाय॒व्यो॒ ह्रि॒यमा॑ण आग्ने॒यो हू॒यमा॑नो॒ वाग्घु॒तः
પ્રજાપતિ, જ્યારે સંભરાતો (એકત્ર થતો) હોય ત્યારે સમ્રાટ્ છે; સંભૃત (એકત્રિત) થતાં વૈશ્વદેવ છે; સન્ન (ઘનિભૂત/સંકુચિત) થતાં ઘર્મ છે; પ્રવૃક્ત (પ્રવર્તિત/પ્રસૃત) થતાં ઉન્નત તેજ છે. પયસ્વતી ધારામાં નીયમાન (આગળ લઈ જવાતો) હોય ત્યારે અશ્વિન છે; વિષ્યન્દમાન (વહી નીકળતો) હોય ત્યારે પૂષણ છે; ક્લથન (મથન/ઘોળાણ)માં મારુત છે. સરસિ (સરોવરમાં) સંતાય્યમાન (સ્થિર/શાંત થતો) હોય ત્યારે મૈત્ર છે; હ્રિયમાણ (વહેતો/હરાતો) હોય ત્યારે વાયવ્ય છે; હૂયમાન (આહુતિરૂપે અર્પિત) હોય ત્યારે આગ્નેય છે; અને વાક્-ઘુત (વાણીથી અર્પિત આહુતિ) છે.
Mantra 6
स॒वि॒ता प्र॑थ॒मेऽह॑न्न॒ग्निर्द्वि॒तीये॑ वा॒युस्तृ॒तीय॑ आदि॒त्यश्च॑तु॒र्थे च॒न्द्रमा॑: पञ्च॒म ऋ॒तुः ष॒ष्ठे म॒रुत॑: सप्त॒मे बृह॒स्पति॑रष्ट॒मे । मि॒त्रो न॑व॒मे वरु॑णो दश॒म इन्द्र॑ एकाद॒शे विश्वे॑ दे॒वा द्वा॑द॒शे
પ્રથમ દિવસે સવિતા; બીજા દિવસે અગ્નિ; ત્રીજા દિવસે વાયુ; ચોથા દિવસે આદિત્ય; પાંચમા દિવસે ચન્દ્રમા; છઠ્ઠે ઋતુ; સાતમે મરુત; આઠમે બૃહસ્પતિ. નવમે મિત્ર; દશમે વરુણ; એકાદશે ઇન્દ્ર; દ્વાદશે વિશ્વે દેવાઃ.
Mantra 7
उ॒ग्रश्च॑ भी॒मश्च॒ ध्वा॒न्तश्च॒ धुनि॑श्च । सा॒स॒ह्वाँश्चा॑भियु॒ग्वा च॑ वि॒क्षिप॒: स्वाहा॑
ઉગ્ર અને ભીમ, ધ્વાન્ત અને ધુનિ; સાશહ્વાન અને અભિયુગ્વા, તથા વિક્ષિપ—તેમને સ્વાહા!
Mantra 8
अ॒ग्निᳪ हृद॑येना॒शनि॑ᳪ हृदया॒ग्रेण॑ पशु॒पतिं॑ कृत्स्न॒हृद॑येन भ॒वं य॒क्ना । श॒र्वं मत॑स्नाभ्या॒मीशा॑नं म॒न्युना॑ महादे॒वम॑न्तःपर्श॒व्येनो॒ग्रं दे॒वं व॑नि॒ष्ठुना॑ वसिष्ठ॒हनुः॒ शिङ्गी॑नि को॒श्याभ्या॑म्
અગ્નિને હૃદયથી; અશનિ (વજ્ર)ને હૃદયના અગ્રભાગથી; પશુપતિને સમગ્ર હૃદયથી; ભવને યકૃત્ (યકૃત/કાળજી)થી. શર્વને વૃક્કોથી; ઈશાનને મન્યુ (ક્રોધ)થી; મહાદેવને આંતર પર્શુ (અંતઃપર્શવ્ય)થી; ઉગ્ર દેવને વનિષ્ઠુ (કટિ/પીઠનો ભાગ)થી; વસિષ્ઠ-હનુ (મજબૂત જડબાવાળો)ને શિંગોથી; કોશ્યાભ્યામ્ (વૃષણો)થી (સ્થાપિત કરે છે).
Mantra 9
उ॒ग्रँल्लोहि॑तेन मि॒त्रᳪ सौ॑व्रत्येन रु॒द्रं दौर्व्र॑त्ये॒नेन्द्रं॑ प्रक्री॒डेन॑ म॒रुतो॒ बले॑न सा॒ध्यान् प्र॒मुदा॑ । भ॒वस्य॒ कण्ठ्य॑ᳪ रु॒द्रस्या॑न्तः पा॒र्श्व्यं म॑हादे॒वस्य॒ यकृ॑च्छ॒र्वस्य॑ वनि॒ष्ठुः प॑शु॒पते॑: पुरी॒तत्
ઉગ્રને લાલિમાથી; મિત્રને સૌવ્રત્ય (સુહૃદતા/સારા સહવાસ)થી; રુદ્રને દૌર્વ્રત્ય (દુર્વ્રત/અશુભ વ્રત)થી; ઇન્દ્રને પ્રક્રીડ (ક્રીડામય પરાક્રમ)થી; મરુતોને બળથી; સાધ્યોને પ્રમુદા (આનંદ)થી. ભવનું કણ્ઠ્ય (કંઠ); રુદ્રનું અંતઃપાર્શ્વ્ય (અંતર પાશ્વ); મહાદેવનું યકૃત્; શર્વનું વનિષ્ઠુ (કટિ/પીઠનો ભાગ); પશુપતિનું પુરીતત્ (ઓમેન્ટમ/આંતરડાંની ચરબીની પડ).
Mantra 10
लोम॑भ्य॒ः स्वाहा॒ लोम॑भ्य॒ः स्वाहा॑ त्व॒चे स्वाहा॑ त्व॒चे स्वाहा॒ लोहि॑ताय॒ स्वाहा॒ लोहि॑ताय॒ स्वाहा॒ मेदो॑भ्य॒ः स्वाहा॒ मेदो॑भ्य॒ः स्वाहा॑ । मा॒ᳪसेभ्य॒ः स्वाहा॑ मा॒ᳪसेभ्य॒ः स्वाहा॒ स्नाव॑भ्य॒ः स्वाहा॒ स्नाव॑भ्य॒ः स्वाहा॒ ऽस्थभ्य॒ः स्वाहा॒ स्थभ्य॒ः स्वाहा॑ म॒ज्जभ्य॒ः स्वाहा॑ म॒ज्जभ्य॒ः स्वाहा॑ । रेत॑से॒ स्वाहा॑ पा॒यवे॒ स्वाहा॑
લોમભ્યઃ સ્વાહા, લોમભ્યઃ સ્વાહા। ત્વચે સ્વાહા, ત્વચે સ્વાહા। લોહિતાય સ્વાહા, લોહિતાય સ્વાહા। મેદોભ્યઃ સ્વાહા, મેદોભ્યઃ સ્વાહા। માંસેભ્યઃ સ્વાહા, માંસેભ્યઃ સ્વાહા। સ્નાવભ્યઃ સ્વાહા, સ્નાવભ્યઃ સ્વાહા। અસ્થભ્યઃ સ્વાહા, અસ્થભ્યઃ સ્વાહા। મજ્જભ્યઃ સ્વાહા, મજ્જભ્યઃ સ્વાહા। રેતસે સ્વાહા। પાયવે સ્વાહા।
Mantra 11
आ॒या॒साय॒ स्वाहा॑ प्राया॒साय॒ स्वाहा॑ संया॒साय॒ स्वाहा॑ विया॒साय॒ स्वाहो॑द्या॒साय॒ स्वाहा॑ । शु॒चे स्वाहा॒ शोच॑ते॒ स्वाहा॒ शोच॑मानाय॒ स्वाहा॒ शोका॑य॒ स्वाहा॑
આયાસને સ્વાહા; પ્રાયાસને સ્વાહા; સંયાસને સ્વાહા; વિયાસને સ્વાહા; ઉદ્યાસને સ્વાહા। શુચિને સ્વાહા; શોચતા (દહતા)ને સ્વાહા; શોચમાન (દહાતાં)ને સ્વાહા; શોકને સ્વાહા।
Mantra 12
तप॑से॒ स्वाहा॒ तप्य॑ते॒ स्वाहा॒ तप्य॑मानाय॒ स्वाहा॑ त॒प्ताय॒ स्वाहा॑ घ॒र्माय॒ स्वाहा॑ । निष्कृ॑त्यै॒ स्वाहा॒ प्राय॑श्चित्त्यै॒ स्वाहा॑ भेष॒जाय॒ स्वाहा॑
તપસે સ્વાહા; તપ્યતે (દહે છે તેને) સ્વાહા; તપ્યમાનાય (દહાતાંને) સ્વાહા; તપ્તાય (તપ્તને) સ્વાહા; ઘર્માય (ઘર્મ/ઉષ્ણ પાન-દ્રવ્યને) સ્વાહા। નિષ્કૃત્યૈ (પ્રાયશ્ચિત્ત/વિમોચનને) સ્વાહા; પ્રાયશ્ચિત્ત્યૈ સ્વાહા; ભેષજાય (ઔષધ/ઉપચારને) સ્વાહા।
Mantra 13
य॒माय॒ स्वाहा ऽन्त॑काय॒ स्वाहा॑ मृ॒त्यवे॒ स्वाहा॒ ब्रह्म॑णे॒ स्वाहा॑ ब्रह्मह॒त्यायै॒ स्वाहा॒ विश्वे॑भ्यो दे॒वेभ्य॒ः स्वाहा॒ द्यावा॑पृथि॒वीभ्या॒ᳪ स्वाहा॑
યમાય સ્વાહા; ઽન્તકાય સ્વાહા; મૃત્યુવે સ્વાહા; બ્રહ્મણે સ્વાહા; બ્રહ્મહત્યાયૈ સ્વાહા; વિશ્વેભ્યો દેવેભ્યઃ સ્વાહા; દ્યાવાપૃથિવીભ્યામ્ સ્વાહા।
Its mantras read like closing appendices that ‘seal’ ritual details—inner consecration, protection, expiation, and heat-purification—so the sacrificer is fully prepared for the concluding philosophical movement.
Tapas is invoked as purifying heat in graded stages, culminating in gharma (the ‘hot draught’/pravargya emblem), symbolizing the final refinement that burns away residue and makes the rite complete.
They treat the body and victim as a divine altar by assigning deities to parts and by offering to constituents and fatigue-states; this both protects integrity and serves as prāyaścitta, reintegrating what is depleted or tainted.