Mantra 16
वसु॑भ्यस्त्वा रु॒द्रेभ्य॑स्त्वा ऽऽदि॒त्येभ्य॑स्त्वा॒ संजा॑नाथां द्यावापृथिवी मि॒त्रावरु॑णौ त्वा॒ वृष्ट्या॑वताम् । व्यन्तु॒ वयो॒क्तᳪ रिहा॑णा म॒रुतां॒ पृषतीर्गच्छ व॒शा पृश्नि॑र्भू॒त्वा दिवं॑ गच्छ॒ ततो॑ नो॒ वृष्टि॒माव॑ह । च॒क्षु॒ष्पा अ॑ग्नेऽसि॒ चक्षु॑र्मे पाहि
vásubhyas tvā rudrébhyas tvā ādityébhyas tvā saṃjā́nāthāṃ dyāvāpṛthivī mitrā́varuṇau tvā vṛ́ṣṭyāvatām | vyàntu váyo uktáṃ rihā́ṇā marútāṃ pṛ́ṣatīr gaccha vaśā́ pṛ́śnir bhūtvā diváṃ gaccha táto no vṛ́ṣṭim ā́vaha | cákṣuṣpā agne ’si cákṣur me pāhi
વસુઓને અર્પણરૂપે તને; રુદ્રોને અર્પણરૂપે તને; આદિત્યોને અર્પણરૂપે તને. દ્યાવા-પૃથિવી તને એકમનમાં જોડે; મિત્ર-વરুণ તને વર્ષાથી સમૃદ્ધ કરે. અહીં રહેલા, પંખવાળા, કોતરીને ક્ષય કરનાર (અપશક્તિઓ) દૂર થઈ જાય. મરુતોની ચિતરેલી સેના સમે આગળ વધ; વશા (વાંઝણી ગાય) બની, પૃશ્નિરૂપ ધારણ કરીને સ્વર્ગે જા; ત્યાંથી અમારે માટે વર્ષા વહાવી લાવ. અગ્ને, તું ચક્ષુષ્માન છે; મારું ચક્ષુ રક્ષા કર.
वसु॑भ्यः । त्वा । रु॒द्रेभ्यः॑ । त्वा । आ॒दि॒त्येभ्यः॑ । त्वा । सं-जा॑नाथाम् । द्यावा-पृथिवी इति । मि॒त्रा-वरु॑णौ । त्वा । वृष्ट्या॑-वताम् । वि-अन्तु॑ । वयः॑ । उ॒क्तम् । रिहा॑णाः । म॒रुताम्॑ । पृषतीः॑ । गच्छ । व॒शा । पृश्निः॑ । भू॒त्वा । दिवम् । गच्छ । ततः॑ । नः॒ । वृष्टि॑म् । आ-वह । च॒क्षु॒ष्पाः । अ॒ग्ने । अ॒सि । चक्षुः॑ । मे॒ । पाहि