शिवस्तुतिवर्णनम् (Śiva-stuti-varṇanam) — “Description of Hymns in Praise of Śiva”

Verse 1

व्यास उवाच । तस्मिन् दैत्याधिपे पौरे सभ्रातरि विमोहिते । सनत्कुमार किं वासीत्तदाचक्ष्वाखिलं विभो

વ્યાસે કહ્યું—જ્યારે તે નગરાધિપ દૈત્યરાજ ભાઈসহ મોહમાં પડ્યો, ત્યારે હે સનત્કુમાર, પછી શું થયું? હે વિભો, બધું વિસ્તારે કહો।

Verse 2

सनत्कुमार उवाच । त्रिपुरे च तथाभूते दैत्ये त्यक्तशिवार्चने । स्त्रीधर्मे निखिले नष्टे दुराचारे व्यवस्थिते

સનત્કુમારે કહ્યું—જ્યારે ત્રિપુર એવી સ્થિતિમાં આવી—દૈત્યો શિવાર્ચન છોડીને બેઠા; સ્ત્રીધર્મ સર્વથા નષ્ટ થયો; અને તેઓ દુષ્કર્મમાં દૃઢપણે સ્થિત થયા—

Verse 3

कृतार्थ इव लक्ष्मीशो देवैस्सार्द्धमुमापतिम् । निवेदितुं तच्चरित्रं कैलासमगमद्धरिः

લક્ષ્મીપતિ હરિ (વિષ્ણુ) કૃતાર્થ થયો હોય તેમ અનુભવી દેવતાઓ સાથે કૈલાસ ગયો, ઉમાપતિ ભગવાન શિવને તે સમગ્ર પ્રસંગનું નિવેદન કરવા માટે।

Verse 4

तस्योपकंठं स्थित्वाऽसौ देवैस्सह रमापतिः । ततो भूरि स च ब्रह्मा परमेण समाधिना

તેમના નજીક ઊભા રહી રામાપતિ ભગવાન વિષ્ણુ દેવતાઓ સાથે ત્યાં જ સ્થિર રહ્યા. ત્યારબાદ બ્રહ્માએ પરમ સમાધિમાં પ્રવેશ કરીને પરમાર્થને લક્ષ્ય કરી અનેક રીતે ગાઢ ચિંતન કર્યું।

Verse 5

मनसा प्राप्य सर्वज्ञं ब्रह्मणा स हरिस्तदा । तुष्टाव वाग्भिरिष्ट्वाभिश्शंकरं पुरुषोत्तमः

ત્યારે પુરુષોત્તમ હરિ બ્રહ્મા સાથે મનથી સર્વજ્ઞ શંકરને પ્રાપ્ત કરીને, પ્રિય સ્તુતિ-વચનો અને વંદના-શબ્દોથી તેમની સ્તુતિ કરી।

Verse 6

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पञ्चमे युद्धखण्डे शिवस्तुतिवर्णनं नाम षष्ठोऽध्यायः

આ રીતે શ્રીશિવ મહાપુરાણની દ્વિતીય રુદ્રસંહિતાના પંચમ યુદ્ધખંડમાં ‘શિવસ્તુતિ-વર્ણન’ નામનો છઠ્ઠો અધ્યાય સમાપ્ત થયો।

Verse 7

एवं कृत्वा महादेवं दंडवत्प्रणिपत्य ह । जजाप रुद्रमंत्रं च दक्षिणामूर्तिसंभवम्

આ રીતે કરીને તેણે મહાદેવને દંડવત્ પ્રણામ કર્યો અને દક્ષિણામૂર્તિથી પ્રાદુર્ભૂત રુદ્રમંત્રનો જપ કર્યો।

Verse 8

जले स्थित्वा सार्द्धकोटिप्रमितं तन्मनाः प्रभुः । संस्मरन् मनसा शंभुं स्वप्रभुं परमेश्वरम्

જળમાં સ્થિત રહી સવા કરોડ (દેઢ કરોડ) સમય સુધી, એકાગ્ર મનવાળો તે પ્રભુ મનમાં પોતાના પરમેશ્વર શંભુનું સ્મરણ કરતો રહ્યો।

Verse 9

तावद्देवास्तदा सर्वे तन्मनस्का महेश्वरम्

ત્યારે તે સમયે સર્વ દેવતાઓ મહેશ્વરમાં મન સ્થિર કરીને, માત્ર તેમને જ એકાગ્રતાથી ચિંતન કરતાં સ્થિત રહ્યા।

Verse 10

देवा ऊचुः । नमस्सर्वात्मने तुभ्यं शंकरायार्तिहारिणे । रुद्राय नीलकंठाय चिद्रूपाय प्रचेतसे

દેવોએ કહ્યું—હે સર્વાત્મન્, તમને નમસ્કાર; હે શંકર, આર્તિહારી, તમને નમસ્કાર. હે રુદ્ર, નીલકંઠ, ચિદ્રૂપ સર્વજ્ઞ, તમને નમસ્કાર.

Verse 11

गतिर्नस्सर्वदा त्वं हि सर्वापद्विनिवारकः । त्वमेव सर्वदात्माभिर्वंद्यो देवारिसूदन

તમે જ સદા અમારી ગતિ અને શરણ છો, તમે જ સર્વ આપત્તિઓના નિવારક છો. હે દેવશત્રુસૂદન, તમે જ સર્વકાળે સર્વે દ્વારા વંદનીય છો.

Verse 12

त्वमादिस्त्वमनादिश्च स्वानंदश्चाक्षयः प्रभुः । प्रकृतेः पुरुषस्यापि साक्षात्स्रष्टा जगत्प्रभुः

તમે જ આદિ છો અને અનાદિ પણ; તમે સ્વાનંદસ્વરૂપ, અક્ષય પ્રભુ છો. પ્રકૃતિ અને પુરુષના પણ સાક્ષાત્ સર્જક તમે જ, જગતના અધિપતિ છો.

Verse 13

त्वमेव जगतां कर्ता भर्ता हर्ता त्वमेव हि । ब्रह्मा विष्णुर्हरो भूत्वा रजस्सत्त्वतमोगुणैः

તમે જ ખરેખર જગતોના કર્તા, ભર્તા અને સંહારક છો. રજસ્, સત્ત્વ અને તમસ્ ગુણોથી બ્રહ્મા, વિષ્ણુ અને હર બનીને તમે જ આ કાર્ય કરો છો.

Verse 14

तारकोसि जगत्यस्मिन्सर्वेषामधिपोऽव्ययः । वरदो वाङ्मयो वाच्यो वाच्यवाचकवर्जितः

આ જગતમાં તમે તારક—સર્વને પાર ઉતારનાર; તમે સર્વના અવ્યય અધિપતિ. તમે વરદાતા; તમે વાણી-સ્વરૂપ. તમે શબ્દોથી સૂચ્ય પરમ તત્ત્વ છો, છતાં વાચ્ય-વાચકના દ્વૈતથી પરે છો.

Verse 15

याच्यो मुक्त्यर्थमीशानो योगिभिर्योगवित्तमैः । हृत्पुंडरीकविवरे योगिनां त्वं हि संस्थितः

મોક્ષ માટે યોગતત્ત્વના પરમ જાણકાર યોગીઓ, હે ઈશાન, તમને જ પ્રાર્થના અને આવાહન કરે છે. યોગીઓના હૃદય-કમળની આંતરિક ગુહામાં તમે નિવાસ કરો છો.

Verse 16

वदंति वेदास्त्वां संतः परब्रह्मस्वरूपिणम् । भवंतं तत्त्वमित्यद्य तेजोराशिं परात्परम्

વેદો અને સિદ્ધ સંતો તમને પરબ્રહ્મ-સ્વરૂપ કહે છે. આજે પણ તેઓ તમને પરમ તત્ત્વ—સર્વથી પર, દિવ્ય તેજના અતુલ્ય પુંજ—રૂપે ઘોષિત કરે છે.

Verse 17

परमात्मानमित्याहुररस्मिन् जगति यद्विभो । त्वमेव शर्व सर्वात्मन् त्रिलोकाधिपते भव

હે સર્વવ્યાપી વિભો! આ જગતમાં લોકો તમને જ પરમાત્મા કહે છે. હે શર્વ, હે સર્વાત્મન્, હે ત્રિલોકાધિપતિ—અમારા શરણરૂપ બની કૃપાપૂર્વક અહીં વિરાજો.

Verse 18

दृष्टं श्रुतं स्तुतं सर्वं ज्ञायमानं जगद्गुरो । अणोरल्पतरं प्राहुर्महतोपि महत्तरम्

હે જગદ્ગુરો! જે કંઈ દેખાય, સાંભળાય, સ્તુતિ પામે અને જાણાય છે—તે બધું તમારો અંશમાત્ર છે. ઋષિઓ કહે છે: તમે અણુથી પણ સૂક્ષ્મ અને મહતથી પણ મહાન છો.

Verse 19

सर्वतः पाणिपादांतं सर्वतोक्षिशिरोमुखम् । सर्वतश्श्रवणघ्राणं त्वां नमामि च सर्वतः

હું સર્વ દિશાઓથી તમને નમસ્કાર કરું છું—તમારા હાથ-પગ સર્વત્ર વિસ્તરેલા છે; તમારી આંખો, શિર અને મુખ સર્વત્ર છે; તમારું શ્રવણ અને ઘ્રાણ પણ સર્વવ્યાપી છે।

Verse 20

सर्वज्ञं सर्वतो व्यापिन् सर्वेश्वरमनावृतम् । विश्वरूपं विरूपाक्षं त्वां नमामि च सर्वतः

હું સર્વ દિશાઓથી તમને નમસ્કાર કરું છું—તમે સર્વજ્ઞ, સર્વવ્યાપી, સર્વેશ્વર, અનાવૃત અને નિરાવરણ છો; હે વિરূপાક્ષ, તમારું સ્વરૂપ જ વિશ્વરૂપ છે।

Verse 21

सर्वेश्वरं भवाध्यक्षं सत्यं शिवमनुत्तमम् । कोटि भास्करसंकाशं त्वां नमामि च सर्वतः

હું સર્વ દિશાઓથી તમને નમસ્કાર કરું છું—હે સર્વેશ્વર, ભવના અધ્યક્ષ, સત્યસ્વરૂપ, અનુત્તમ શિવ; તમારી કાંતિ કરોડો સૂર્ય સમાન છે।

Verse 22

विश्वदेवमनाद्यंतं षट्त्रिंशत्कमनीश्वरम् । प्रवर्तकं च सर्वेषां त्वां नमामि च सर्वतः

હે વિશ્વદેવ! તમે અનાદિ-અનંત છો; છત્રીસ તત્ત્વસમૂહરૂપે પ્રગટ થવા છતાં તમે અનૂત્તર ઈશ્વર છો. સર્વના પ્રવર્તક તમે જ; હું સર્વ તરફથી સર્વ રીતે તમને નમસ્કાર કરું છું.

Verse 23

प्रवर्तकं च प्रकृतेस्सर्वस्य प्रपितामहम् । सर्वविग्रहमीशं हि त्वां नमामि च सर्वतः

હે પ્રભુ! તમે પ્રકૃતિને પ્રવર્તિત કરનાર, સર્વ જગતના આદ્ય પ્રપિતામહ છો. તમે સર્વરૂપધારી ઈશ્વર છો; તેથી હું સર્વ તરફથી સર્વ રીતે તમને નમસ્કાર કરું છું.

Verse 24

एवं वदंति वरदं सर्वावासं स्वयम्भुवम् । श्रुतयः श्रुतिसारज्ञं श्रुतिसारविदश्च ये

શ્રુતિઓ આ રીતે સ્વયંભૂ પ્રભુને કહે છે—વરદાતા, સર્વમાં નિવાસ કરનાર આશ્રય, વેદસારના જ્ઞાતા; અને વેદસારવિદો પણ એમ જ કહે છે.

Verse 25

अदृश्यमस्माभिरनेकभूतं त्वया कृतं यद्भवताथ लोके । त्वामेव देवासुरभूसुराश्च अन्ये च वै स्थावरजंगमाश्च

જે અનેક ભૂતોમાં વ્યાપી હોવા છતાં અમને અદૃશ્ય હતું, તે તમે આ લોકમાં પ્રગટ કર્યું. ખરેખર દેવો, અસુરો, ભૂસુરો અને અન્ય સર્વ સ્થાવર-જંગમ પ્રાણીઓ અંતે તમને જ જુએ છે અને સ્વીકારે છે.

Verse 26

पाह्यनन्यगतीञ्शंभो सुरान्नो देववल्लभ । नष्टप्रायांस्त्रिपुरतो विनिहत्यासुरान्क्षणात्

હે શંભો, જેમને બીજો આશ્રય નથી—હે દેવોના પ્રિય—અમારા દેવોને રક્ષા કરો. ત્રિપુરના કારણે અમે લગભગ નષ્ટ છીએ; ક્ષણમાં અસુરોનો સંહાર કરીને અમને ઉદ્ધર કરો.

Verse 27

मायया मोहितास्तेऽद्य भवतः परमेश्वर । विष्णुना प्रोक्तयुक्त्या त उज्झिता धर्मतः प्रभो

હે પરમેશ્વર! આજે તેઓ તમારી માયાથી મોહિત થયા છે. હે પ્રભુ, વિષ્ણુએ કહેલી યુક્તિથી તેઓ ધર્મથી વિમુખ થઈ સદ્પથ ત્યજી બેઠા છે.

Verse 28

संत्यक्तसर्वधर्मांश्च बोद्धागमसमाश्रिताः । अस्मद्भाग्यवशाज्जाता दैत्यास्ते भक्तवत्सल

સર્વ (વૈદિક) ધર્મો ત્યજી બૌદ્ધ-આગમનો આશ્રય લઈને, અમારા જ દુર્ભાગ્યના બળે તે દૈત્યોએ જન્મ લીધો—હે ભક્તવત્સલ।

Verse 29

सदा त्वं कार्यकर्त्ताहि देवानां शरणप्रद । वयं ते शरणापन्ना यथेच्छसि तथा कुरु

તમે જ સદા દેવતાઓના કાર્ય સિદ્ધ કરનાર અને શરણ આપનાર છો. અમે તમારી શરણમાં આવ્યા છીએ; તમને જેમ ઇચ્છા હોય તેમ કરો।

Verse 30

सनत्कुमार उवाच । इति स्तुत्वा महेशानं देवास्तु पुरतः स्थिताः । कृतांजलिपुटा दीना आसन् संनतमूर्तयः

સનત્કુમાર બોલ્યા—આ રીતે મહેશાનની સ્તુતિ કરીને દેવતાઓ તેમના સમક્ષ ઊભા રહ્યા. હાથ જોડીને, દીન અને વ્યાકુળ બની, નતમૂર્તિ થઈને તેઓ સ્થિર રહ્યા।

Verse 31

स्तुतश्चैवं सुरेन्द्राद्यैर्विष्णोर्जाप्येन चेश्वरः । अगच्छत्तत्र सर्वेशो वृषमारुह्य हर्षितः

ઇન્દ્રાદિ દેવોએ આ રીતે સ્તુતિ કરી અને વિષ્ણુના જપ-આરાધનાથી પણ પ્રસન્ન થયેલા સર્વેશ્વર ઈશ્વર હર્ષિત થઈ વૃષભ પર આરૂઢ થઈ ત્યાં ગયા।

Verse 32

विष्णुमालिंग्य नंदिशादवरुह्य प्रसन्नधीः । ददर्श सुदृशा तत्र नन्दीदत्तकरोऽखिलान्

વિષ્ણુને આલિંગન કરીને અને નંદીશ (નંદી) પરથી ઉતરી, પ્રસન્નબુદ્ધિ ધરાવતા તે સુનેત્રે ત્યાં નંદીએ સહાય આપેલા સર્વને જોયા।

Verse 33

अथ देवान् समालोक्य कृपादृष्ट्या हरिं हरः । प्राह गंभीरया वाचा प्रसन्नः पार्वतीपतिः

પછી પાર્વતીપતિ હરએ દેવોને નિહાળી અને હરિ (વિષ્ણુ) પર કરુણાદૃષ્ટિ નાખી, પ્રસન્ન થઈ ગંભીર વાણીમાં કહ્યું।

Verse 34

शिव उवाच । ज्ञातं मयेदमधुना देवकार्यं सुरेश्वर । विष्णोर्मायाबलं चैव नारदस्य च धीमतः

શિવ બોલ્યા—હે સુરેશ્વર! હવે મેં આ દેવકાર્ય જાણી લીધું છે; તેમજ વિષ્ણુની માયાશક્તિ અને ધીમાન નારદનો આશય પણ સમજી લીધો છે.

Verse 35

तेषामधर्मनिष्ठानां दैत्यानां देवसत्तम । पुरत्रयविनाशं च करिष्येऽहं न संशयः

હે દેવસત્તમ! અધર્મમાં સ્થિર એવા દૈત્યોના ત્રિપુરનો વિનાશ પણ હું કરીશ—એમાં કોઈ સંશય નથી.

Verse 36

परन्तु ते महादैत्या मद्भक्ता दृढमानसाः । अथ वध्या मयैव स्युर्व्याजत्यक्तवृषोत्तमाः

પરંતુ તે મહાદૈત્યો મારા ભક્ત છે, દૃઢ મનવાળા. તેથી, હે વૃષોત્તમ, તેઓ મારા દ્વારા જ વધ્ય થશે—કારણ કે તેમણે બહાનાથી ધર્મમાર્ગ ત્યાગ્યો છે.

Verse 37

विष्णुर्हन्यात्परो वाथ यत्त्याजितवृषाः कृताः । दैत्या मद्भक्तिरहितास्सर्वे त्रिपुरवासिनः

વિષ્ણુ તેમને સંહારે કે અન્ય કોઈ શક્તિ—ત્રિપુરવાસી એ બધા દૈત્ય ધર્મત્યાગી બનાવાયા છે; તેઓ સર્વે મારા (શિવના) પ્રત્યે ભક્તિથી સર્વથા રહિત છે।

Verse 38

इति शंभोस्तु वचनं श्रुत्वा सर्वे दिवौकसः । विमनस्का बभूवुस्ते हरिश्चापि मुनीश्वर

શંભુ (શિવ)નાં વચનો સાંભળી સ્વર્ગવાસી સર્વ દેવો નિરાશ થયા; અને હે મુનીશ્વર, હરિ (વિષ્ણુ) પણ શોકથી ભરાઈ ગયા।

Verse 39

देवान् विष्णुमुदासीनान् दृष्ट्वा च भवकृद्विधिः । कृतांजलिपुरश्शंभुं ब्रह्मा वचनमब्रवीत्

દેવોને અને વિષ્ણુને પણ ઉદાસીન ઊભેલા જોઈ, જગત્કર્તા વિધાતા બ્રહ્મા કરજોડે શંભુ પાસે જઈ આ વચન બોલ્યા।

Verse 40

ब्रह्मोवाच । न किंचिद्विद्यते पापं यस्मात्त्वं योगवित्तमः । परमेशः परब्रह्म सदा देवर्षिरक्षकः

બ્રહ્મા બોલ્યા—હે પ્રભુ, આપના સંબંધમાં કોઈ પાપ રહેતું નથી, કારણ કે આપ યોગના પરમ જાણકાર છો। આપ પરમેશ્વર, પરબ્રહ્મ છો; સદા દેવો અને ઋષિઓના રક્ષક છો।

Verse 41

तवैव शासनात्ते वै मोहिताः प्रेरको भवान् । त्यक्तस्वधर्मत्वत्पूजाः परवध्यास्तथापि न

નિશ્ચયે આપના જ શાસનથી તેઓ મોહિત થયા છે; પ્રેરક શક્તિ આપ જ છો। સ્વધર્મ ત્યજી તેઓ અન્ય દ્વારા વધયોગ્ય બન્યા છે, છતાં પણ તેઓ (વધ કરવા યોગ્ય) નથી।

Verse 42

अतस्त्वया महादेव सुरर्षिप्राणरक्षक । साधूनां रक्षणार्थाय हंतव्या म्लेच्छजातयः

તેથી હે મહાદેવ, દેવો અને ઋષિઓના પ્રાણરક્ષક, સજ્જનોના રક્ષણ માટે મ્લેચ્છ જાતિઓનો સંહાર કરવો જોઈએ.

Verse 43

राज्ञस्तस्य न तत्पापं विद्यते धर्मतस्तव । तस्माद्रक्षेद्द्विजान् साधून्कंटकाद्वै विशोधयेत्

તે રાજાને ધર્મ અનુસાર કાર્ય કરવાથી કોઈ પાપ લાગતું નથી. તેથી તેણે દ્વિજો અને સાધુઓની રક્ષા કરવી જોઈએ અને કંટકોને દૂર કરવા જોઈએ.

Verse 44

एवमिच्छेदिहान्यत्र राजा चेद्राज्यमात्मनः । प्रभुत्वं सर्वलोकानां तस्माद्रक्षस्व मा चिरम्

જો રાજા આ લોકમાં પોતાના રાજ્યની રક્ષા કરવા ઈચ્છતો હોય અને સર્વ લોકો પર પ્રભુત્વ જાળવી રાખવા ઈચ્છતો હોય, તો વિલંબ કર્યા વિના રક્ષા કરો.

Verse 45

मुनीन्द्रेशास्तथा यज्ञा वेदाश्शास्त्रादयोखिलाः । प्रजास्ते देवदेवेश ह्ययं विष्णुरपि ध्रुवम्

હે દેવદેવેશ, મુનીશ્વર, યજ્ઞ, વેદ અને સમસ્ત શાસ્ત્રો, તથા આ બધી પ્રજા તમારી જ છે. ખરેખર, આ વિષ્ણુ પણ નિશ્ચિતપણે તમારા પર જ આશ્રિત છે.

Verse 46

देवता सार्वभौमस्त्वं सम्राट्सर्वेश्वरः प्रभो । परिवारस्तवैवैष हर्यादि सकलं जगत्

હે પ્રભુ, તમે સાર્વભૌમ સમ્રાટ અને સર્વેશ્વર છો. હરિ (વિષ્ણુ) થી લઈને આ આખું જગત તમારો જ પરિવાર છે અને તમારા જ પ્રભુત્વમાં છે.

Verse 47

युवराजो हरिस्तेज ब्रह्माहं ते पुरोहितः । राजकार्यकरः शक्रस्त्वदाज्ञापरि पालकः

હે તેજસ્વી હરિ! તું યુવરાજ બનશે. હું બ્રહ્મા તારો પુરોહિત રહીશ. શક્ર (ઇન્દ્ર) રાજકાર્યો સંભાળશે અને તારી આજ્ઞાનું નિષ્ઠાપૂર્વક પાલન કરશે।

Verse 48

देवा अन्येपि सर्वेश तव शासनयन्त्रिताः । स्वस्वकार्यकरा नित्यं सत्यं सत्यं न संशयः

હે સર્વેશ્વર! અન્ય દેવતાઓ પણ તારા શાસન-યંત્રથી નિયંત્રિત છે. તેઓ નિત્ય પોતાના-પોતાના કાર્યો કરે છે—આ સત્ય છે, સત્ય જ છે; શંકા નથી।

Verse 49

सनत्कुमार उवाच । एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य ब्रह्मणः परमेश्वरः । प्रत्युवाच प्रसन्नात्मा शंकरस्सुरपो विधिम्

સનત્કુમાર બોલ્યા— બ્રહ્માના તે વચનો સાંભળી પરમેશ્વર શંકર પ્રસન્નચિત્ત થઈ દેવાધિપ વિધાતા (બ્રહ્મા)ને પ્રત્યુત્તર આપ્યો।

Verse 50

शिव उवाच । हे ब्रह्मन् यद्यहं देवराजस्सम्राट् प्रकीर्त्तितः । तत्प्रकारो न मे कश्चिद्गृह्णीयां यमिह प्रभुः

શિવે કહ્યું—હે બ્રહ્મન, હું દેવરાજનો પણ સમ્રાટ તરીકે પ્રખ્યાત હોઉં તો પણ અહીં એવો પ્રભુત્વભાવ હું સ્વીકારતો નથી; આ વિષયમાં શાસકની જેમ અધિકાર લેતો નથી।

Verse 51

रथो नास्ति महादिव्यस्तादृक् सारथिना सह । धनुर्बाणादिकं चापि संग्रामे जयकारकम्

અત્યંત દિવ્ય એવો કોઈ રથ નથી, એવો સારથી પણ નથી; અને ધનુષ્ય-બાણ વગેરે પણ એવા નથી કે યુદ્ધમાં નિશ્ચિત વિજય અપાવે।

Verse 52

यमास्थाय धनुर्बाणान् गृहीत्वा योज्य व मनः । निहनिष्याम्यहं दैत्यान् प्रबलानपि संगरे

યમનો આશ્રય લઈને, ધનુષ-બાણ ધારણ કરીને અને મનને એકાગ્ર કરીને, હું યુદ્ધમાં શક્તિશાળી દૈત્યોનો પણ સંહાર કરીશ.

Verse 53

सनत्कुमार उवाच । अद्य सब्रह्मका देवास्सेन्द्रोपेन्द्राः प्रहर्षिताः । श्रुत्वा प्रभोस्तदा वाक्यं नत्वा प्रोचुर्महेश्वरम्

સનત્કુમારે કહ્યું: આજે બ્રહ્મા, ઇન્દ્ર અને ઉપેન્દ્ર સહિત તમામ દેવો અત્યંત હર્ષિત થયા. પ્રભુના વચનો સાંભળીને તેઓએ નમન કર્યા અને મહેશ્વરને પ્રાર્થના કરી.

Verse 54

देवा ऊचुः वयं भवाम देवेश तत्प्रकारा महेश्वर । रथादिका तव स्वा मिन्संनद्धास्संगराय हि

દેવોએ કહ્યું—હે દેવેશ, હે મહેશ્વર! અમે તમારી આજ્ઞા મુજબ જ તૈયાર છીએ. હે સ્વામી, અમારા રથ વગેરે તથા સર્વ યુદ્ધસામગ્રી યુદ્ધ માટે સુસજ્જ છે.

Verse 55

इत्युक्त्वा संहतास्सर्वे शिवेच्छामधिगम्य ह । पृथगूचुः प्रसन्नास्ते कृताञ्जलिपुटास्सुराः

આમ કહીને સર્વ દેવતાઓ એકત્ર થયા અને શિવની ઇચ્છા સમજી, પ્રસન્ન થઈ, અંજલિ જોડીને, ક્રમે ક્રમે તેમને સંબોધવા લાગ્યા.