Shiva Purana — Rudra Samhita, Shloka 24
अनिरुद्धापहरणानन्तरं कृष्णस्य शोणितपुरगमनम् तथा रुद्रकृष्णयुद्धारम्भः | After Aniruddha’s Abduction: Kṛṣṇa Marches to Śoṇitapura and the Rudra–Kṛṣṇa Battle Begins
ब्रह्मास्त्रस्य च ब्रह्मास्त्रं वायव्यस्य च पार्वतम् । आग्नेयस्य च पार्जन्यं नैजं नारायणस्य च
brahmāstrasya ca brahmāstraṃ vāyavyasya ca pārvatam | āgneyasya ca pārjanyaṃ naijaṃ nārāyaṇasya ca
બ્રહ્માસ્ત્ર સામે તેણે બ્રહ્માસ્ત્ર જ છોડ્યું; વાયવ્યાસ્ત્ર સામે પાર્વતાસ્ત્ર; આગ્નેયાસ્ત્ર સામે પાર્જન્યાસ્ત્ર; અને નારાયણાસ્ત્ર સામે પોતાની સ્વાભાવિક નૈજ શક્તિ પ્રગટ કરી।
Sūta Gosvāmin (narrating the battle to the sages of Naimiṣāraṇya)
Tattva Level: pati
Shiva Form: Mahādeva
Shakti Form: Pārvatī
Role: liberating
FAQs
It illustrates that all external forces can be met and dissolved by a higher, rightly-applied power—culminating in “naija” (innate) strength, pointing to the Shaiva Siddhanta insight that the Lord (Pati) is ultimately beyond all instruments and counter-instruments.
In the Yuddhakāṇḍa setting, the verse highlights mastery over cosmic powers; in devotion, the Liṅga represents that same sovereign Saguna Shiva—stable like a mountain against winds, cooling like rain against fire—who protects the devotee and subdues inner turmoil.
A practical takeaway is to steady the mind with japa of “Om Namaḥ Śivāya” while applying Tripuṇḍra (bhasma) as a reminder that Shiva’s inner grace (naija śakti) is the true refuge beyond external disturbances.