Sukta 127

Mantra 1

रात्री व्यख्यदायती पुरुत्रा देव्यक्षभिः । विश्वा अधि श्रियोऽधित ॥

રાત્રી પ્રગટ થઈ છે—ઘણી દિશાઓથી આવતી—દિવ્ય પ્રકાશોથી યુક્ત. તે સર્વ શ્રી-શોભા ઉપર આસન ગ્રહણ કરે છે, અને સર્વ તેજને પોતાના વિશાળ, શાંત સામર્થ્યમાં એકત્ર કરે છે.

Mantra 2

ओर्वप्रा अमर्त्या निवतो देव्युद्वतः । ज्योतिषा बाधते तमः ॥

વિસ્તૃત અને અચૂક, અમર્ત્ય દેવી—તે નીચેથી પણ અને ઊંચેથી પણ આવે છે. પોતાના જ્યોતિથી તે તમસને દબાવે છે, અંધકારને પાછું હટાવે છે.

Mantra 3

निरु स्वसारमस्कृतोषसं देव्यायती । अपेदु हासते तमः ॥

દેવીરૂપે આવતી તેણીએ પોતાની બહેન ઉષાને અદૃશ્ય કરી દીધી; અને અંધકાર હંકાઈને પાછો ખસી જાય છે—હાસ્ય સાથે પોતાનો દાવો છોડતો—રાત્રિ સ્થાપિત કરતી મહત્તર ઋતની લય સામે.

Mantra 4

सा नो अद्य यस्या वयं नि ते यामन्नविक्ष्महि । वृक्षे न वसतिं वयः ॥

આ રાત્રિ આજે અમારી બને—જેનાં યાત્રાપથમાં અમે નિવાસ લઈએ; તેના માર્ગમાં અમે પ્રવેશીએ, જેમ પક્ષીઓ વૃક્ષમાં પ્રવેશે, તેમ તેની અંદર સુરક્ષિત વિશ્રામસ્થાન પામીએ.

Mantra 5

नि ग्रामासो अविक्षत नि पद्वन्तो नि पक्षिणः । नि श्येनासश्चिदर्थिनः ॥

નિવાસસ્થાનો શાંત થયા; પગપાળા ચાલનારાં અને પંખીધારી પ્રાણીઓ સ્થિર થયા; લક્ષ્ય શોધતા તીક્ષ્ણ ઉડાનવાળા શ્યેન પણ પાછા ખસી જાય છે—એમ જ અમારામાં રહેલી સર્વ અશાંત પ્રેરણાઓ રાત્રિના ઋતક્રમમાં શમિત થાઓ.

Mantra 6

यावया वृक्यं वृकं यवय स्तेनमूर्म्ये । अथा नः सुतरा भव ॥

હે ઊર્મ્યે રાત્રિ (ચલાયમાન રાત્રિ), વરુક્ય એવા વરુકને દૂર હાંકી દે; ચોરને પણ દૂર હાંકી દે. ત્યાર પછી અમારે માટે સુતરાં—સહેલાઈથી પાર ઉતરાવનાર, સુરક્ષિત માર્ગ—બની જા.

Mantra 7

उप मा पेपिशत्तमः कृष्णं व्यक्तमस्थित । उष ऋणेव यातय ॥

કાળું, સ્પષ્ટ આકાર ધરાવતું તમસ્ મારા પર નજીકથી ચઢી આવ્યું છે અને સ્થિર થઈ ઊભું રહ્યું છે. હે ઉષા, ઋણને જેમ હંકાળી કાઢે તેમ તેને દૂર હંકાળી દે.

Mantra 8

उप ते गा इवाकरं वृणीष्व दुहितर्दिवः । रात्रि स्तोमं न जिग्युषे ॥

હે દિવઃ દુહિતર રાત્રિ, ગાયો જેવી નજીક લાવીને (કિરણોને ગંતવ્યે પહોંચાડવા જેવી રીતે) મેં તારા માટે રચેલું આ અર્પણ સ્વીકાર. વિજય પામીને નિષ્કામ થયેલી જેમ નહીં, પરંતુ શોધકને વિજય આપનારી શક્તિ તરીકે અમારો સ્તોમ સ્વીકાર.