Ramayana — Yuddha Kanda, Sarga 103, Shloka 2
रावणायशरानघोरान्विससर्जचमूमुखे ।अधान्यंरथमास्थायरावणोराक्षसाधिपः ।।।।अभ्यधावतकाकुत्स्थंस्वर्भानुरिवभास्करम् ।
rāvaṇāya śarān ghorān visasarja ca mūrdhani | athānyaṁ ratham āsthāya rāvaṇo rākṣasādhipaḥ | abhyadhāvat kākutsthaṁ svarbhānur iva bhāskaram ||
રામે રાવણના મસ્તક પર ભયંકર બાણો વરસાવ્યા. ત્યારબાદ રાક્ષસાધિપતિ રાવણ બીજા રથ પર ચઢી કાકુત્સ્થ (રામ) તરફ દોડી આવ્યો—જેમ સ્વર્ભાનુ (રાહુ) સૂર્ય પર ધસી આવે તેમ.
Then a wonderful, severe thrilling fight took place between Sri Rama and Ravana.
FAQs
It highlights kṣatriya-dharma: facing aggression directly and meeting a foe in open battle with resolve, without abandoning one’s duty under pressure.
The climactic duel escalates: Rama strikes at Ravana’s front lines, and Ravana counters by charging toward Rama from a fresh chariot.
Rama’s steadfast courage and unwavering commitment to righteous combat; Ravana’s aggressive, eclipse-like menace is contrasted through the Rahu–Sun simile.