Shloka 60
रामलक्षणवर्णनम्
Description of Rama and Lakshmana; Alliance Narrative to Sita
दृष्ट्वा प्रायोपविष्टांश्च सर्वान्वानरपुङ्गवान्।भृशं शोकार्णवे मग्नः पर्यदेवयदङ्गदः।।5.35.60।।तव नाशं च वैदेहि वालिनश्च वधं तथा।प्रायोपवेशमस्माकं मरणं च जटायुषः।।5.35.61।।
dṛṣṭvā prāyopaviṣṭāṃś ca sarvān vānarapuṅgavān | bhṛśaṃ śokārṇave magnaḥ paryadevayad aṅgadaḥ || (5.35.60)
tava nāśaṃ ca vaidehi vālinas ca vadhaṃ tathā | prāyopaveśam asmākaṃ maraṇaṃ ca jaṭāyuṣaḥ || (5.35.61)
બધા વાનરશ્રેષ્ઠોને પ્રાયોપવેશમાં બેઠેલા જોઈ, શોકના સાગરમાં ડૂબેલો અંગદ અત્યંત વિલાપ કરવા લાગ્યો। હે વૈદેહી, તેણે તારા અદૃશ્ય થવાને, વાલિના વધને, અમારો પ્રાયોપવેશ અને જટાયુના મરણને લઈને કરુણ રોદન કર્યું.
FAQs
Dharma is compassionate solidarity and truthful remembrance: Aṅgada’s lament gathers the moral weight of loss (Sītā, Jaṭāyu) and the costs of duty-bound conflict (Vāli’s death), acknowledging consequences rather than denying them.
After failing to find Sītā within the time limit, the vanara leaders sit in prāyopaveśa; Aṅgada, overwhelmed, laments multiple tragedies connected to their mission.
Karunā (compassion) and bhāra-bodha (sense of burden): Aṅgada feels the collective sorrow and the gravity of events, revealing a sensitive, responsible leadership temperament.