Shloka 13
सीतान्वेषणारम्भः
The Search for Sita Begins
अनासादयमानं तं सीतां दशरथात्मजम्।।3.61.12।।पङ्कमासाद्य विपुलं सीदन्तमिव कुञ्जरम्।लक्ष्मणो राममत्यर्थमुवाच हितकाम्यया।।3.61.13।।
paṅkam āsādya vipulaṁ sīdantam iva kuñjaram |
lakṣmaṇo rāmam atyartham uvāca hitakāmyayā ||3.61.13||
સીતાને ન મળતાં રામ નિરાશામાં વિશાળ કાદવમાં ફસાયેલા હાથીની જેમ ડૂબતો જણાયો; ત્યારે તેના હિતની ઇચ્છાથી લક્ષ્મણે અત્યંત ગંભીરતાથી રામને કહ્યું.
O long-armed, heroic Rama, do not grieve. This forest is full of caves. Let us try together.
FAQs
Dharma is shown as supportive counsel: Lakṣmaṇa acts as a righteous companion, prioritizing Rāma’s welfare and steadiness rather than allowing grief to paralyze action.
Sītā cannot be found; Rāma is overwhelmed, and Lakṣmaṇa intervenes with earnest, welfare-minded advice.
Fraternal loyalty and practical wisdom—Lakṣmaṇa’s compassion is expressed through guidance aimed at restoring Rāma’s composure.