Shloka 26
खरस्य क्रोधः — शूर्पणखावृत्तान्तकथनम्
Khara’s Wrath and Śūrpaṇakhā’s Report
ततस्तु ते तं समुदग्रतेजसं तथापिऽतीक्ष्णप्रदरा निशाचराः।न शेकुरेनं सहसा प्रमर्दितुं वनद्विपा दीप्तमिवाग्निमुत्थितम्।।।।
tatas tu te taṃ samudagratejasaṃ tathāpi tīkṣṇapradarā niśācarāḥ | na śekur enaṃ sahasā pramardituṃ vanadvipā dīptam ivāgnim utthitam ||
પછી તે નિશાચર રાક્ષસો—તીક્ષ્ણ, ભેદક શસ્ત્રોથી સજ્જ હોવા છતાં—તે અતિ તેજસ્વીને એકાએक દબાવી શક્યા નહીં; જેમ વનહાથીઓ નવી ઊઠેલી પ્રજ્વલિત અગ્નિને સામનો કરી શકતા નથી।
Which valiant person among gods, gandharvas, sages and other great people, has disfigured you like this ?
FAQs
Dharma is portrayed as protective power: when righteousness stands firm, unjust force cannot easily overwhelm it, just as animals cannot rush a raging fire.
The fourteen rākṣasas attempt a sudden assault, but they fail to overpower Rāma despite their weapons.
Rāma’s steadfast courage and righteous strength—an inner tejas that makes him unassailable to adharma-driven aggression.