Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 151
The Exposition of Nṛsiṁha Worship-Mantras, Nyāsa, Mudrās, Yantras, Kavaca, and Nṛsiṁha Gāyatrī
आत्मन्यन्ते च भूयिष्ठा ध्रुवो बीजान्तिमो मनुः । द्विषष्ट्यर्णोऽस्य मुन्यादि सर्वं पूर्ववदीरितम् ॥ १५१ ॥
ātmanyante ca bhūyiṣṭhā dhruvo bījāntimo manuḥ | dviṣaṣṭyarṇo'sya munyādi sarvaṃ pūrvavadīritam || 151 ||
આરંભે ‘આ’કાર અને અંતે ‘મ’કાર સ્થાપિત થાય; મધ્યમાં બાકીના વર્ણો વધુ પ્રમાણમાં ગોઠવાય. ‘ધ્રુવ’ સ્થિર ભાગ છે, ‘બીજ’ કારણાક્ષર છે, અને ‘મનુ’ અંતિમ મંત્ર છે. આ વિદ્યા બાસઠ અક્ષરોની છે; ઋષ્યાદિ સર્વ પૂર્વવત જ જાણવું.
Sanatkumara (in dialogue with Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: none
FAQs
It stresses mantra-lakṣaṇa—knowing the mantra’s fixed core (dhruva), seed (bīja), and concluding formula (manu), along with its syllable-count—so recitation is precise and effective, as prescribed in the Vedāṅga-oriented section.
By emphasizing correct mantra formation and recitation, it supports disciplined worship (upāsanā) where devotion is expressed through accurate, tradition-grounded japa and ritual practice rather than improvised wording.
Mantra-technical knowledge tied to Śikṣā/Vyākaraṇa: syllable-count (arṇa), placement of sounds, and identification of mantra components (bīja, dhruva, manu), with ṛṣi-ādi details to be taken from the prior specification.