Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 24
Vyākaraṇa-saṅgraha: Pada–Vibhakti–Kāraka–Lakāra–Samāsa
भूते लुङ् तिपस्यपौ च क्रियायां लृङ् प्रकीर्तितः । सिद्धोदाहरणं विद्धि संहितादिपुरः सरम् ॥ २४ ॥
bhūte luṅ tipasyapau ca kriyāyāṃ lṛṅ prakīrtitaḥ | siddhodāharaṇaṃ viddhi saṃhitādipuraḥ saram || 24 ||
ભૂતકાળની ક્રિયામાં ‘લુઙ્’ લકાર તથા ‘તિપ્, તસ્, ઝિ’ વગેરે પ્રત્યયો ઉપદેશિત છે. શર્ત્યર્થ/સંભાવ્ય ક્રિયામાં ‘લૃઙ્’ લકાર પ્રકીર્તિત છે. સંહિતા આદિ વ્યાકરણોપદેશમાંથી સંક્ષેપે આ સિદ્ધ ઉદાહરણ જાણો।
Sanatkumara (teaching Narada in a Vedanga/Vyakarana context)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: none
FAQs
It elevates śāstra-study—especially Vedāṅga Vyākaraṇa—as a disciplined means to clarity in mantra, scripture, and right understanding, which supports mokṣa-oriented life through correct knowledge.
While not directly devotional, it underpins bhakti practice by insisting on accurate language-knowledge: correct recitation and comprehension of stotra, mantra, and Purāṇic teaching depend on sound grammar.
Vyākaraṇa: the verse points to lakāra usage—luṅ for past action and lṛṅ for conditional/to-be-done action—along with standard verb endings like tip, tas, and jhi used in conjugation.